ضربات طالبان، خطای تهران
چرا طالبان با فشار بر مراکز علمی، فرهنگی و مذهبی شیعیان در افغانستان، بخشی از ظرفیت اجتماعی ایران را هدف گرفته است؟!
چرا طالبان با فشار بر مراکز علمی، فرهنگی و مذهبی شیعیان در افغانستان، بخشی از ظرفیت اجتماعی ایران را هدف گرفته است؟!
طالبان در برابر منتقدان و شهروندان افغانستان با سرکوب برخورد میکند، اما در برابر حملات پاکستان به خاک افغانستان واکنشی محتاطانه دارد؛
طالبان همزمان با تعطیلی نهادهای آموزشی، مذهبی و رسانهای شیعیان، فشار بر این جامعه را از بیرون افزایش داده و اختلافات درونی را تشدید میکند.
در بیرون، نهادهای شیعی تعطیل، تخلیه و محدود میشوند و در درون، عناصر وابسته یا همسو با طالبان، اختلافات و منازعات میان بدنه جامعه شیعه را چنان برجسته میکنند که جامعه، به جای تمرکز بر اصل تهدید، سرگرم جنگ داخلی و تسویهحسابهای درونخانهای شود
این تحلیل از نقش احتمالی القاعده و جریانهای سلفی ـ تکفیری در این روند، تضعیف نهادهای شیعی و آینده هویت مذهبی این جامعه پرده برمیدارد.
طالبان میان مسکو، پکن و واشنگتن در حال تغییر موازنه است؛ از غیبت در نشست شانگهای و نگرانی امنیتی روسیه تا تلاش برای نزدیکشدن به آمریکا.
آیا تخلیه حوزه علمیه خاتمالنبیین صرفاً یک اقدام اداری است یا بخشی از روند محدودسازی نهادهای شیعی در افغانستان؟
پنج سال پس از سقوط جمهوری افغانستان، آیا اعتماد به طالبان، ظرفیتهای امنیتساز منطقه را از بین برد و اکنون زمان جبران مافات فرا رسیده است؟
عبدالباری عطوان میگوید پس از ناکامی گزینه نظامی، فشار اقتصادی آمریکا علیه ایران نیز به نتیجه نخواهد رسید.
آیا این ناامنی های بدخشان بخشی از پروژهای بزرگتر برای انتقال بحران به آسیای میانه است؟ نقش پاکستان، طالبان و واشنگتن را در این تحلیل بخوانید.