شیرِ خانه؛ روباه بیرون

این ضرب‌المثل برای کسی استفاده می‌شود که در مقابل داخلی‌ها و اعضای خانه بدمعاشی و قلدری می‌کند اما در مقابل خارجی‌ها ترسو و سرافکنده است.
می‌دانید طالبان در ۳۲ سال از ظهور خود، چقدر افغان کشته‌اند؟ چقدر حمله انتحاری علیه افغان‌ها انجام داده‌اند؟ چقدر انسان افغانی ترور کرده‌اند؟ چقدر زن و کودک افغانستانی در حملات کور طالبان کشته شده‌اند؟ چقدر این گروه تاسیسات عام‌المنفعه از جمله پل‌ها و جاده‌های کشور خود را تخریب کرده است؟ فقط آمار و ارقام آن را خدا می‌داند.

در حال حاضر نیز این گروه کمترین گذشت و مماشات را در مقابل هموطنان خود ندارد و کوچک‌ترین اعتراض را به شکل بی‌رحمانه سرکوب می‌کند. در حال حاضر ده‌ها شهروند افغانستان فقط به خاطر کوچک‌ترین انتقاد از طالبان زندانی هستند اما وقتی پای تجاوز خارجی‌ها از جمله پاکستان به قلمرو افغانستان به میان می‌آید، گویا دست و پای طالبان به زنجیر بسته شده است و از ترس، کوچک‌ترین واکنشی نشان نمی‌دهند.

شاید طالبان تا چند ساعت و یا چند روز آینده چندتا مرمی در مناطق مرزی علیه نیروهای پاکستانی شلیک کنند و به‌جای پنجابی‌ها چند تا هم‌تباران خود را در آن‌طرف مرز بکشند اما کار دیگری که پاکستان دیگر جرئت نکند به افغانستان حمله کند، انجام نمی‌دهند.

ترس طالبان از پاکستان دلایل متعدد و مختلفی دارد که مجالی برای شرح آن در این یادداشت نیست اما یکی از عوامل آن، دوسیه و اسناد محرمانه طالبان و حتی پدران آنها در اختیار سازمان اطلاعات پاکستان است. طالبان کوچک‌ترین حرکتی علیه پاکستان انجام دهند، آی‌اس‌آی، کرده و ناکرده آنها را یکی می‌کند. به اصطلاح عامیانه، طالبان پیش پاکستان سرتایی دارند و به همین دلیل، نمی‌توانند اقدام جدی علیه پاکستان انجام دهند.
اینجاست که ضرب‌المثل شیرِ خانه و روباه بیرون یا روباه صحرا معنا پیدا می‌کند.

محمد مرادی