حکومت نخستین بار وقتی سقوط کرد که از چشم مردم افتاد. سقوط دوم همین زمانی رخ داد که حکومت فروافتاده از ارتفاع چشمان ملت، به دلیل تداوم سیاستهای نادرست از چشمان جامعهی جهانی سقوط کرد و این سقوط اینروزها، نوع سوم سقوط است که مقدمهاش آن دو سقوط پیشین بود
تضعیف و تصرف حوزه اقتدار جمعیت، جنبش و وحدت(شمال افغانستان) بمعنای تصرف همه افغانستان است جنوب و جنوب شرق هیچگاه در مقابل طالبان مقاومت نمیکنند بلکه زیادند افرادی در آن بخش از جغرافیا کشور که با بیرق سفید به استقبال طالبان بشتابند!
طالبان در گذشته یک مجموعه سیاسی برخاسته از مدارس دیوبند بودند و با فرهنگهای محلی کمتر ستیز داشتند. دستِکم پشتونوالی را به اندازه قوانین مذهبی احترام میکردند. اما در بیست سال اخیر، این گروه با تروریسم جهانی حشر و نشر شد و در نتیجه از دیوبند فاصله گرفته و با جنبشهای بنیادگرایی که به اسلام قلمروزداییشده باور دارند نزدیک گردید.
عمران خان نخست وزیر پاکستان، امروز طی تماس تلفنی با رئیس جمهور ایران سید ابراهیم رئیسی گفتگو کرد. نخست وزیر پاکستان پیروزی آقای رئیسی را در انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ را تبریک گفت.
میررحمان رحمانی، دوشنبه (۵ جولای) در نشست عمومی این مجلس، گفت که حکومت افغانستان باید در رابطه به وضعیت امنیتی، تدابیر و استراتژی منظم داشته باشد.
اداره امور افغانستان اعلام کرد «اولسیگون اوبسانجو»، صبح امروز (دوشنبه ۱۴سرطان) وارد کابل شد.
وزارت امور داخله میگوید که نیروهای دفاعی و امنیتی، مراکز ۱۰ تا ۱۴ ولسوالی را از نزد گروه طالبان پس گرفتهاند.
حمدالله محب، مشاور امنیت ملی افغانستان اطلاعات مربوط به مذاکرات با روسیه در مورد تهیه سلاح به این کشور را تکذیب کرد.
جنرال آستین اسکات میلر، فرمانده نیروهای امریکایی و ناتو در مصاحبهای با تلویزیون ای بی سی که روز یکشنبه پخش شد، گفت: ما نمیخواهیم به افغانستان پشت کنیم چرا که ایالات متحده در افغانستان درسهایی آموخته است.
گروه طالبان اعلام کردهاست که گزارشها در مورد وضع قیودات و اعمال تحریم بر مردم، زنان و رسانهها در مناطق تازه تصرفشده از سوی این گروه واقعیت ندارد.
هیچ جنگی نبوده که بدون رهبری سیاسی و نظامی قوی (دولت مشروع و مورد حمایت مردم) پیروزی در آن ممکن بوده باشد. جوبایدن نقطه ضعف دولتی را که در افغانستان ایجاد کرده اند تشخیص میدهد ولی میداند که هیولایی را که خلق کرده نمیتواند کنترول کند. او مجبور است که با نوک زبان بیان کند که این هیولا میتواند در برابر یک هیولای قوی و بیرحم دیگر از خود دفاع کند “اگر اختلافات داخلی خود را حل کنند”. ولی تا کی ؟ یک، دو سه سال دیگر ؟
اکنون مستندات زیادی منتشر شده که علاوه بر اثبات نقش آمریکا در شکل گیری طالبان در دهه ۷۰، بر نقش آمریکا در احیای مجدد طالبان از سال ۲۰۰۵ به بعد حکایت میکند.
نیروهای نظامی امریکا هشت سال در ویتنام حضور داشتند. امریکایی ها اما در افغانستان بیست سال ماندند و طولانی ترین جنگ تاریخ کشورشان را رقم زدند.
پایگاه هوایی بگرام در ۵۰ کیلومتری شمال کابل از مهمترین مراکز نظامی نیروهای امریکا و ناتو و کانون مبارزه با طالبان و القاعده در ۲۰ سال گذشته بود.
در افغانستان کسی مرد خواهد شود و علیه سیاست دولت، بویژه قطع برق، دست به تظاهرات بزند ؟ انگار روحیه مبارزه را مردم کابل به دشمن (طالبان) واگذار نموده اند. جای تعجب ندارد، ملتی که برای زندگی خود چشم به قدرتهای خارجی داشته و دارد، به فرهنگ عجز و صبر و تسلیم خو میگیرند.