آزمون بزرگ طالبان تازه شروع شده است. جنگیدن، ویران کردن و کشته و کشتهشدن آسانتر از حکومت کردن است. طالبان باید بتوانند اسب غرور و تکبر خود را لگام بزنند و اندیشه و همّت خود را از انحصارگرایی قومی، زبانی و مذهبی فراتر پرواز بدهند.
طالبان در میان انبوهی از ناباوری، کابل را تصرف کردند و دوباره داستان “امارت اسلامی” آغاز شد. اما این آغاز به نظر من، همینگونه شگفتیزا پیش نخواهد رفت. وقتی کمی هیاهوها فروکش کند، طالبان با چند مشکل مواجه خواهند شد.
چندی قبل نامه تهدید آمیزی منسوب به کمیسیون فرهنگی طالبان در فضای مجازی منتشر شده بود که با اشاره به مقاله ای از این نویسنده در شماره ۱۵۰ هفته نامه نیمرخ، او را مرتد خوانده و تهدید به قتل کرده بودند.
درس نهم امام حسین (ع) به ما این است که مبارزه برای اصلاح جامعه گرفتاری، دشواری و سختیهای زیادی دارد. شهامت و بردباری را نباید از دست و در مواقعی چنین دشوار و کمرشکن تنها به خدای متعال باید تکیه کرد که او شهامت دهنده و صبر بخش است.
معاون سابق ریاست جمهوری گفت: اگر طالبان اشتباه قبلی شان را تکرار کنند و روی یک نظام تک قومی و تک گروهی تاکید کنند، افغانستان به سوی بیثباتی بیشتر خواهد رفت.
با وخیم تر شدن وضعیت داخلی افغانستان و جاری شدن سیل جدیدی از پناهجویان افغان به سمت مرزهای کشورهای همسایه، رئیس جمهور ترکیه که کشورش یکی از اصلی ترین کشورهای مقصد پناهجویان محسوب می شود، خواهان تکمیل سریعتر دیوار مرزی کشورش با ایران شد.
به باور من طالبان ناگذیر از حکومت مشارکتی هستند و مجبورند تکثر را در افغانستان به رسمیت بشناسند و الا خود به عامل تباهی دوباره این کشور تبدیل خواهند شد.
به زودی شکافهای درونی در بدنه طالبان سرباز خواهد کرد. حالا زمان تقسیم قدرت است و قطعا آنانی که سهم کمتری از کیک قدرت را دریافت کنند، دست به ماشه خواهند شد.
طالبان نزدیک به بیست سال با شعارهای مذهبی جنگیده و به جنگجویان خودش وعده تشکیل حکومت کاملا اسلامی و مطابق با فهم آنان از اسلام، داده است. احتمالا بهترین الگوی آنان از حکومت کاملا اسلامی، همان امارت بیست سال قبل است. لذا طالبان بعد از آنهمه کشته و کشتار که اینک در آستانه تشکیل حکومت است، به راحتی نمیتواند از آن آمال جنگجویان خود دست بکشد.