
دعای روز سوم ماه مبارک رمضان
اللّٰهُمَّ ارْزُقْنِى فِیهِ الذِّهْنَ وَالتَّنْبِیهَ، وَباعِدْنِى فِیهِ مِنَ السَّفاهَهِ وَالتَّمْوِیهِ، وَاجْعَلْ لِى نَصِیباً مِنْ کُلِّ خَیْرٍ تُنْزِلُ فِیهِ، بِجُودِکَ یَا أَجْوَدَ الْأَجْوَدِینَ.
اللّٰهُمَّ ارْزُقْنِى فِیهِ الذِّهْنَ وَالتَّنْبِیهَ، وَباعِدْنِى فِیهِ مِنَ السَّفاهَهِ وَالتَّمْوِیهِ، وَاجْعَلْ لِى نَصِیباً مِنْ کُلِّ خَیْرٍ تُنْزِلُ فِیهِ، بِجُودِکَ یَا أَجْوَدَ الْأَجْوَدِینَ.
اللهمّ قَرّبْنی فیهِ الى مَرْضاتِکَ و جَنّبْنی فیهِ مِن سَخَطِکَ و نَقماتِکَ و وفّقْنی فیهِ لقراءهِ آیاتِکَ برحْمَتِکَ یا أرْحَمَ الرّاحِمین.
در مفاتیح الجنان می خوانیم: شیخ کفعمی در «مصباح» و «بلدالامین» و شیخ شهید در مجموعهی خود از حضرت رسول (ص) نقل کردهاند که آن حضرت فرمود: هرکه این دعا را در ماه رمضان، پس از هر نماز واجب بخواند، حقتعالی گناهان او را تا روز قیامت بیامرزد.
اللّٰهُمَّ اجْعَلْ صِیامِى فِیهِ صِیامَ الصَّائِمِینَ، وَقِیامِى فِیهِ قِیامَ الْقائِمِینَ، وَنَبِّهْنِى فِیهِ عَنْ نَوْمَهِ الْغافِلِینَ، وَهَبْ لِى جُرْمِى فِیهِ یَا إِلٰهَ الْعالَمِینَ، وَاعْفُ عَنِّى یَا عافِیاً عَنِ الْمُجْرِمِینَ.
در مفاتیح الجنان می خوانیم: شیخ طوسی از حارث بن مغیره نضری روایت کرده: که امام صادق (ع) در شب آخر ماه شعبان و شب اوّل ماه رمضان این دعا را میخواند:
اللّٰهُمَّ إِنَّ هٰذَا الشَّهْرَ الْمُبارَکَ الَّذِى أُنْزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ وَجُعِلَ هُدىً لِلنَّاسِ وَبَیِّناتٍ مِنَ الْهُدىٰ وَالْفُرْقانِ قَدْ حَضَرَ فَسَلِّمْنا فِیهِ وَسَلِّمْهُ لَنا وَتَسَلَّمْهُ مِنّا فِى یُسْرٍ مِنْکَ وَعافِیَهٍ، یَا مَنْ أَخَذَ الْقَلِیلَ وَشَکَرَ الْکَثِیرَ اقْبَلْ مِنِّى الْیَسِیرَ؛خدایا، این ماه مبارک که قرآن در آن نازل شده و هدایتی برای مردم و دلایل روشنی از هدایت و تمیز میان حق و باطل قرار داده شده است، فرا رسید، پس ما را در آن بهسلامت بدار و آن را برایمان سالم نگهدار و از سوی خویش در حال آسانی و سلامت کامل از ما تحویل بگیرش، ای آنکه اندک را بپذیرد و بسیار را قدر نهد، از من اندک را بپذیر.
حضرت آیت الله سیستانی، روز شنبه را روز آخر ماه شعبان اعلام کردند.
از امام رضا (ع) روایت شده است: هرکه سه روز آخر ماه شعبان را روزه بگیرد و آن را به ماه مبارک رمضان پیوند دهد حقتعالی ثواب روزه دو ماه پی در پی را برای او بنویسد.
از میان معیارهای مهدوی بودن، شاید بتوان«ستم ستیزی» را اصلی ترین ویژگی پیروان آخرین ذخیره الهی بر زمین دانست.
پیامبر ما، رحمت للعالمین است. معنای این سخن این است که او میخواهد تمام انسانهای روی کره خاکی، از موهبت های الهی بهره مند باشند و نیکو زندگی کنند.
سخنان نورانی حضرت علی (ع)، ادب به عنوان بالاترین زیور انسان، بهترین میراث و کلید رسیدن به شرافت و خرد معرفی شده است. امام علی (ع) به ما میآموزند که ادب، نه تنها یک ویژگی فردی، بلکه ریشه در خرد و ارتباط تنگاتنگی با رشد معنوی انسان دارد.