امروز همه میدانند که پاکستان را عملاً «ISI» اداره میکند. رئیسان جمهور و دیگر مقامها میروند و می آیند، اما در ترکیب این سازمان، خدشه ای ایجاد نمیشود. این ادعا نه به معنای اداره سیاسی پاکستان، که حتی اداره اقتصادی این کشور نیز عملاً در دستان این نهاد امنیتی است.
پاکستانی ها از جان افغانستان چی می خواهند؟ و تا چی وقت باید افغانستان به پاکستان باج بدهد؟ چرا در طول تاریخ مناسبات کابل و اسلام آباد همواره خصمانه بوده؟
هرچند مسئله «پایان تاریخ» یا «آخر الزمان» ریشه در اعتقادات پیروان ادیان آسمانی- یهود، مسیحیت و اسلام- دارد، ولی ازبعد برون دینی آن نیز مسئله در ابعاد وسیعی مورد کنکاش قرار گرفته است.
با سهل شدن خروج مهاجرین افغانستانی از مرزهای غربی ایران و ورود آنها به عراق، تعداد زیادی از مهاجرین از شهر های مختلف، به سوی عراق حرکت کرده اند. تعداد زیادی از این زائرین، از مرز عبور کرده و خود را جهت شرکت در این همایش برزگ، به نحف اشرف رسانده اند
عرف دیپلماتیک، ایجاب می گرد که فردی هم وزن با معاون رئیس اجرایی (به لحاظ سمت رسمی دولتی) به استقبال محمد محقق برود. حداقل انتظار این بود که وزیر خارجه ایران، متکفل استقبال از معاون رئیس اجرایی شود. اما چنین نشد
زمانی که اشرف غنی دهان مبارکش را باز و چشمش را بسته کرد و “روری استوارت” نویسندۀ انگلیسی افغانستان شناس را بچۀ خر گفته بود فکر نمی کرد یک روزی این بچۀ خر در مقابلش مثل زخ بلوط در کنفرانس لندن بایستد
دولت را بی کفایت معرفی کنید و به اندازۀ نخود ارزش ندهید؛ پاکستان را هم دشمن اصلی مردم افغانستان تا روز قیامت معرفی نمایید، کشورهای خارجی را هم انتقاد کنید و طالبان را هم بیرحمانه بکوبید و بگویید که همه اینها پروژه هستند