واشنگتن پست نوشت: دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا تصمیم دارد فرمانده نظامیان آمریکایی را در افغانستان، که بشدت مورد احترام همگان در این کشور است، برکنار کند و این موضوع بیشتر مقامات دولت افغانستان را بشدت نگران کرده است.
کمیسیون مستقل حقوق بشر بهتازگی دو گزارش را زیر عنوانهای «وضعیت حقوق اقتصادی و اجتماعی سال ۱۳۹۵-۱۳۹۴» و «وضعیت حقوق بشر در افغانستان در سال ۱۳۹۵» به نشر رسانده است. این گزارشها گرچه با یکسال و دو سال تأخیر نشر شده، اما حاوی مسایل مهمی در مورد نقض حقوق بشر در سالهای گذشتهاند.
بند امیر بامیان، نخستین پارک ملی افغانستان، روز جمعه سیزدهم اسد، شاهد دومین مسابقه ملی واترپولو و آب بازی بود. این مسابقه با نام “جام صلح و دوستی” برگزار شد. هدف این مسابقهها نیز انتقال پیام صلح، همدیگر پذیری و آشنایی با فرهنگهای مختلف بود.
سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو)، اتحادی متشکل از 26 کشور از آمریکای شمالی و اروپا است، که با امضای پیمان آتلانتیک شمالی در 4 آپریل 1949 بین 10 کشور اروپایی، کانادا و ایالات متحده آمریکا در واشنگتن، تأسیس شد.
این در حالی است، که همزمان گزارشهایی از تمایل کاخ سفید برای کاهش حضور نظامی در افغانستان و افزایش نقش شرکتهای خصوصی نظامی در این کشور نیز منتشر شده است، اما مقامات پنتاگون درباره اجرای این طرح تردید دارند. در واکنش به این پیشنهاد، رئیسجمهور اشرف غنی به صراحت گفته، که با این طرح موافقت نخواهد کرد؛ «زیرا افغانها این طرح را نخواهند پذیرفت.»
بعد از اینکه روز گذشته طالبان منطقه استراتژیک میرزااولنگ را تصرف کرد، تعدادی از سربازان و غیرنظامیانی که در این منطقه در محاصره قرار داشتند را به رگبار بست.
بعد از اینکه گروه تروریستی داعش در عراق و سوریه شکت خورد و بسیاری از مناطق تحت کنترل خود را از دست داده است، اکنون بسیاری از آگاهان بر این باورند که این گروه تروریستی به دنبال محلی دیگر برای عرض اندام است، افغانستان یکی از کشورهایی است که داعش توانسته است تا حدودی در آن رخنه کند اما این گروه تروریستی طرفداران چندانی در افغانستان ندارد.
رییسجمهور غنی که روز گذشته بهمنظور مراسم تحلیف حسن روحانی، رییسجمهور ایران به آن کشور رفت، همچنان در دیدار با شماری از تاجران افغانی و ایرانی گفت که تاجران باید میان صادرات و واردات تعادل را رعایت کنند.
ایرانی ها ازقدرت رهبری فوق العاده ای برخوردار هستند. با اینکه دو دستگی در درون سیاسیون این کشور وجود دارد، اما خیلی با ظرافت و وسعت نظر ، توان جمعی خود را به رخ رقیبان می کشند.
درشرایط کنونی متاسفانه نه تنها مسئولان حکومت وحدت ملی نسبت به سرنوشت کشور و پاسخگویی به خواست ها و مطالبات جامعه تعهد لازم را ندارند؛ بلکه درصف منتقدین حکومت، سیاست گرانی که از وضعیت جاری ناراضی به نظر می رسند و خواهان تحقق اصلاحات می باشند، نیز عدم احساس مسئولیت و فقدان روحیه پاسخگویی را می شود آشکارا و به تکرار مشاهده کرد.