فصل اول کتاب “چهل سال در طوفان” آقای خرم تمام شد. در این فصل آقای خرم به خاطرات دوران جهاد و تحصیل و همچنین ماموریتش در زمان تصدی وزارت اطلاع و فرهنگ می پردازد.
ما باید برای بدبختی های مردم افغانستان که قربانی سیاست امریکا و دولتمردان کابل که در ناز و نعمت زندگی میکنند و برای تحقیر و حقارتی که در ایران میکشند باید اشک بریزیم ولی اشک تمساح پومپئو وترامپ، همان ترامپ که ۲۷ جولای سال گذشته گفت که ” میتواند جنگ را در افغانستان با کشتن ۱۰ میلیون افغان ببرم ولی نمیخواهم” را قبول نکنیم.
شمار اندکی از انسانها به عقل بها داده و براساس رهنمودِ عقل زندگی میکنند. همانگونه که برای خردورزان تکرار و عادت ملالآور است، برای عموم مردم زندگی در چارچوب قوانین سفت و سختِ عقل، شکننده و طاقتفرساست. عادت، پایدارترین قانون زندگی بشر است.
نمیخواهم باور کنم اما برخی نوشته اند، پشت سر بی برقی های کابل و کشتن کارمندان بخش ترمیم برشنا در منطقه ای که پایه های ولتاژ بلند تخریب شده، جنگ اقتصادی و نیروهای غیر طالب مشغول هستند و با توجه به ارزان شدن تیل، تیشه به ریشه برشنا می زنند.
امنیت ملی اعلام کرده که دو شب پیش یک گروه مشترک، متشکل از شبکه حقانی و یک کتیبه داعش را در کابل از بین برده است. گفته شده که همین گروه مشترک سه رویداد ( حمله بر مصلی شهید مزاری، کشتار عبادتگاه سیک ها و حمله راکتی بر مراسم تحلیف ریاست جمهوری ) را برنامه ریزی و هدایت کرده بودند.
روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز در گزارشی مدعی شده است که واشنگتن و تهران برای تبادل یک کهنه سرباز نیروی دریایی آمریکا با یک پزشک ایرانی-آمریکایی در حال مذاکره هستند.
سیدعباس موسوی سخنگوی وزارت امور خارجه ایران به تداوم فضاسازی رسانه ها در خصوص وقوع حادثه برای برخی شهروندان افغانستان در منطقه مرزی با ایران واکنش نشان داد.
نشت گاز سمی از کارخانه مواد شیمیایی متعلق به شرکت کرهای “ال جی” در منطقه ویشکا پتنام در ایالت آندرا پرادش هند، باعث کشته شدن ۷ نفر و بستری شدن بیش از ۲ هزار نفر دیگر شد.
اکنون که بحثِ تقسیم ولایت بزرگ و تاریخیای غزنی مطرح است، بار دیگر یادآور میشوم که از نامِ کهن و تاریخی غزنی و میراثِ فرهنگی و معنویی این پایتخت فرهنگی پیشینِ جهان اسلام، مُفت چشمپوشی نکنید و ریشههای تاریخی ـ فرهنگی تان را قطع نکنید و ولایت جدید را «غزنی باختری» یا امثال آن نامگذاری نمایید.
