واقعن حکومت چه سیاستی را دنبال می کند؟ دنبال چه است؟ چراکه همه می دانیم؛ در مقابله با چهارتا کوهی آفتاب مهتاب ندیده، قطعن و بلاشک نیروی اردوی زمینی و هوایی افغانستان توان مواجهه و رویارویی را به بهترین وجه ممکن در وقت تهاجم دارند، ولی این بازی موش و گربه چه خروجی خواهد داشت؟
بازتاب انتشار فایل صوتی معاون ریاستجمهوری که در آن نمایندهی بادغیس را به اتهام خیانت، به جهنم تهدید میکند، عالی بوده است. همه آن را ستودهاند؛ گویا آن فریادِ ” خائن به جهنم روانت میکنم.” فریاد تمام مردم افغانستان بوده است. اما چرا؟
ما تافتهای جدابافته ایم. نه این که خود را چنین ببینیم که ما را چنین میبینند. اقدامات انتحاری علیه ما در ساحههایی چون کورسهای تعلیمی، شفاخانههای نسایی ولادی، مکتب نسوان نشان میدهد که ارادهای جدی برای حذف فیزیکی ما از نوع نسلکشی وجود دارد. یک رویکرد داعشی- چه از سوی داعش یا غیر آن- علیه ما وجود دارد و میدان شاهد آن است.
بیشتر تحلیلگران سیاسی معتقدند که جنگ در افغانستان بخاطر “قدرت” است. اما هزاره ها در قدرت نقش فعالی ندارند. از این روی، خوب است که طالبان به حوزه نفوذ هزاره ها وارد نشود و ولسوالیهای هزاره نشین را دست نیازد. زیرا آنها در قدرت نقشی ندارند، تا مانعی برای تصاحب قدرت توسط طالبان محسوب گردد.
آمریکا بعد ازحمله نظامی و سرنگونی “امارت اسلامی” برای ما یک “جمهوری اسلامی” را بنا نهاد. مردان بیکفایت و اکثرآ بیکار و فاقد دانش و تجربه سیاسی را از اروپا و امریکا جمع کرد و با فرمانده های مجاهدین که حتا گاهی فاقد سواد عادی بودند چه رسد به سواد سیاسی، اقتصادی و دولتمداری، خواستند یک نظام متکی به دموکراسی و عدالت اجتماعی را مستقر سازند.
صدای پخششدهٔ محمد عمر داوودزی بخشی از مسألهٔ اساسی ما در این کشور است که پیوسته انکار و کتمان میشود. موضوع شفاف و سادهیی دارد. جنگ طالب، تنها جنگ بر بنیاد سودای دین نیست. دعوای قوم و جغرافیا نیز است. همانگونه که مطالبهٔ قدرت در این کشور همواره با دو کد اساسی همراه بوده است: اسلامیت و افغانیت.
طالبان در برخی از مناطق تحت سلطه خود اعلام کردهاند: کسانی که با شیخ هبت الله بیعت نکنند و به او ایمان نداشته باشند، مسلمان نیستند، هرچند کلمه بگویند، نماز بخوانند و روزه بگیرند.
نشست نمایندگان طالبان و جمهوریت در تهران و سفر وزیرخارجهٔ قطر به کابل و لحن مثبت طرف ها در خصوص آغاز دور جدید گفت و گوها نشان می دهدکه در روند راکد و زمین گیرشدهٔ صلح تکانهٔ جدیدی پدیدار شده است.
از یک هفته به این طرف، هیئتهای طالبان و دولت، سفرهای ولایتی را به منظور جلب همکاری مردم آغاز کردهاند. مثلاً هفته گذشته امیرخان متقی مسئول دعوت و ارشاد طالبان به ولایت دایکندی رفت و با مردم دیدار کرد. دولت هم به خاطر این که از قافله عقب نماند، هیئتی را به ولایت دایکندی فرستاده تا همکاری مردم را جلب کند.
مقامات کوریای جنوبی با استناد به معلومات دریافتی از ماموران اطلاعاتی در کوریای شمالی،در مورد وضع سلامتی کیم جونگ اون، رهبر این کشور صحبت کردند که اخیراً وزن وی به میزان چشمگیری کاهش داشته است.
نشست بینالافغانی میان نمایندگان دولت و طالبان که به ابتکار وزارت امور خارجه ایران در تهران برگزار شدهبود، با انتشار اعلامیهای به کار خود پایان دادهاست. در بخشی از این اعلامیه آمدهاست که جنگ راه حل مساله افغانستان نیست و باید همه تلاشها در جهت رسیدن به راه حل سیاسی و صلحآمیز صورت گیرد.
