باوجودی که کرزی پدر طالبان خوانده شده و طبق گزارش نیورک‌تایمز، ۶۰۰ میلیون دالر از پول ملی را برای احیای طالبان مصرف کرده‌است، به نظر می‌رسد که طالبان دیگر از او خط و جهت نمی‌گیرند. اکنون کرزی و عبدالله دو گروگان طالبان هستند که بهای آزادی شان، راضی کردن مخالفین آنان از جمله احمد مسعود و همراهان شان می‌باشد.
احمد مسعود، پنجشیر را سنگر پایداری و مقاومت ساخته است. پنجشیر در دوره های پیشین استیلای طالبان بر افغانستان نیز، یک دژ سخت جان برای مقاومت بود. رهبری تیزهوشانه ی احمدشاه مسعود، این دژ را تسخیر ناپذیرتر ساخته بود.
یکی از واژه‌هایی که معنای آن را حتی بزرگان و باسوادهای افغانستانی هنوز نفهمیده یا در رابطه با آن دچار مغالطه هستند، “امنیت” است.
طالبان را به عنوان یک گروه می توان نام گرفت اما تحمیل عنوان “امارت اسلامی” را هرگز نمی توان قبول کرد زیرا هنوز نوع نظام و حکومت تعیین نشده است. با این وضعیت با طالبان سرکردن مشکل خواهد شد.
طالبان هنوز باور نکرده‌اند که با این سرعت و سهولت، بام بلند دنیا را تسخیر و سران و سرداران جمهوریت را متواری کرده‌اند. آن دسته از تفنگدارانِ موتورسیکلت‌سوارِ طالبان که اینک در ارگ و سپیدار و پارلمان و کاخ‌های دوستم و عطا و اسماعیل خان و … قدم می‌زنند، یقیناً گهگاه از خود می‌پرسند که ما خوابیم یا بیدار! آنچه می‌بینیم رؤیاست یا واقعیت!
بررسی افکار عمومی در افغانستان نشان می دهد غالب مردم این سرزمین، تصور می کنند ملایمت رفتاری این روزهای طالبان، فریبی است که فقط تا زمان تسلط کامل آن ها بر قدرت دوام خواهد یافت.
سوال اینجا است که طالبان چرا همه جا را به اصطلاح با زور گرفتند ولی در دهنه دره پنجشیر توقف کرده حمله نمیکنند؟
فعلن زمان سخن گفتن از دور اندیشی و اینکه از کجا معاش می گرفتم یا نمی گرفتم نیست. باید اشاره می کردند؛ اگر خواست های ملت در این دولت فرضی محقق نشود، همین جمعیت اینبار سکوت نخواهند کرد و قیام سرتاسری شکل می گیرد.
قیام و شهادت امام حسین (ع) در نزد عالمان و شاعران و دانشمندان اهل‌سنّت جایگاهی کمتر از دانشمندان شیعه ندارد. بسیاری از این دانشمندان درباره شخصیت و قیام امام حسین (ع) کتاب نوشته، شعر گفته و اظهار نظر کرده‌اند.
احمد ابن حنبل، یکی از امامان چهارگانه اهل‌سنّت در مسند خود به نقل از راویان متعدد می‌نویسد: «پیامبر، حسن و حسین را به سینه خود می‌چسباند و فرمود: «خدایا! من این دو را دوست دارم، تو نیز آن‌ها را دوست بدار.»