با وجود فعالیت صدها بنیاد خیریه، شماری از نیازمندان از کمک‌ها محروم مانده‌اند

هم‌زمان با پنجم سپتامبر، روز جهانی خیریه، شماری از خانواده‌های نیازمند در افغانستان می‌گویند با وجود دشواری‌های شدید اقتصادی، هنوز از کمک‌های بنیادهای خیریه بهره‌مند نشده‌اند؛ وضعیتی که نگرانی‌ها درباره نحوه دسترسی مستحقان به این کمک‌ها را برجسته کرده است.

این در حالی است که بنیادهای خیریه در افغانستان با توزیع مواد غذایی، کمک‌های نقدی و حمایت از خانواده‌های کم‌درآمد، بخشی از نیازهای فوری را پاسخ می‌دهند. با آن هم، به گفته برخی نیازمندان، این کمک‌ها به گونه یکسان به همه افراد مستحق نمی‌رسد.

زلمی، یکی از نیازمندان، گفته است: «لیست ما را نیز گرفتند و گفتند که برای تان کمک می‌کنیم؛ مگر دو سال می‌شود که تا کنون برای ما کمک نکرده‌اند.» دل‌آغا، نیازمند دیگر، نیز گفته است: «باید کمک‌ها به فقرا و مسکین‌ها برسد. کمک‌ها نباید به افرادی که مستحق نیستند داده شود.»

مسوولان برخی بنیادهای خیریه می‌گویند گستردگی نیازها و کمبود منابع، روند رسیدگی به همه خانواده‌های نیازمند را دشوار ساخته است. احمد شهرام وفایی، مسوول یک بنیاد خیریه، گفته است: «با تشخیص مشکلات مردم و رسیدگی به موقع آن، بنیادهای خیریه می‌تواند که یک بازوی در کنار دولت برای برطرف ساختن این نیازها در حوزه‌های مختلف قرار بگیرند.»

در همین حال، شماری از آگاهان بر تغییر شیوه کمک‌رسانی تأکید می‌کنند. سیدمسعود، آگاه اقتصادی، گفته است: «اگر کمک‌های بشردوستانه و غذایی از شکل تنها مصرفی آن بیرون شود و این به سوی سرمایه‌گذاری برود، می‌تواند موثریت بیشتر داشته باشد.»

اداره طالبان نیز از فعالیت این نهادها و نظارت بر آن‌ها سخن گفته است. بر پایه آمار وزارت عدلیه اداره طالبان، نزدیک به ۳۰۰ بنیاد خیریه در این وزارت ثبت شده و در سراسر کشور فعالیت دارند. برکت‌الله رسولی، سخن‌گوی وزارت عدلیه اداره طالبان، گفته است این وزارت به گونه منظم از فعالیت بنیادهای خیریه نظارت می‌کند تا از فعالیت‌های غیرقانونی جلوگیری شود.

عبدالرحمن حبیب، سخن‌گوی وزارت اقتصاد اداره طالبان، نیز گفته است نهادهای خیریه و ان‌جی‌اوهای غیردولتی بخش قابل توجهی از خدمات بشری و اجتماعی را در عرصه معیشت، صحت، آموزش، مبارزه با حوادث و حمایت از خانواده‌های نیازمند انجام می‌دهند.

روز جهانی خیریه هر سال در پنجم سپتامبر گرامی‌داشت می‌شود و هدف آن جلب توجه به نقش نهادهای امدادرسان در حمایت از اقشار آسیب‌پذیر است. در افغانستان، با ادامه فشارهای اقتصادی، چگونگی رسیدن کمک‌ها به خانواده‌های مستحق، یکی از چالش‌های اصلی در کار نهادهای خیریه به شمار می‌رود.