کنفرانس استانبول می‌تواند نقش تعیین کننده‌ای در وضعیت افغانستان بعد از خروج نیرو‌های امریکایی داشته باشد به نحوی که با دستیابی به مصالحه‌ای قابل قبول بین تمام طرف‌های افغانی و به خصوص طالبان، این نشست می تواند نظامی جدید بدون جنگ و خونریزی در این کشور ایجاد کند.
قرار است شورای عالی دولت توسط چهره های تکراری، ناکام، بی برنامه، عامل بحران و فاقد تحلیل از تحولات داخلی و بین المللی تشکیل شود.
نظام فدرالی برای کشورهای چند قومی و چند زبانه یک نظام اداری خوب است ولی برقراری آن پیش شرط هایی دارد که بدون آن فدرالیسم در افغانستان کنونی ادامه جنگ و خشونت و زیر یوغ رهبران کاریزماتیک ولی کم سواد سیاسی برویم و دیگه کس نتواند جلو جنگهای قومی متعدد را بگیرد.
افغانستان به دلایلی که برشمردم فرصت نیافته است که به صورت جدّی و برنامه‌ریزی شده به مولانا بپردازد و از اندیشه‌های انسانی و الهی مولانا سود ببرد. مردمی که از اندیشه‌های گوارا و جان‌بخش مولانا بنوشند گرفتار جنگهای طولانی، کینه، تعصّب، تفرقه و تندروی نمی‌شوند.
اما باز هم ما این عقب‌نشینی تاکتیکی را به فال نیک می‌گیریم و از سرقومندان اعلی خواهش داریم، همین عقب‌نشینی تاکتیکی را در برخی جبهه‌های سیاسی هم اعمال کنند.
خسته و بیزار از جنگ و سیاست و چون‌وچراهای آن، به دریای محبّت و رواداری مولانا پناه بردم. با درد و دریغ فاصله جامعه و مردم خود را با او بی‌نهایت یافتم. رهاورد این سفر را با شما شریک می‌کنم.
سناریوی صلح خلیلزاد کلان‌پروژه افغانیزه کردن کشور است. این، همان آرمان تحقق نیافته‌ی کسانی است که اسم قبیله را بر سرزمین گذاشتند. تعمیم هویت “افغان” بر تمام اقوام و اتباع کشور در قانون اساسی نتیجه تسامح، تصالح و یا خبط تدوین کنندگان بود.
همین چند روز قبل عده‌ای معلوم الحال با استفاده از احساسات پاک مردم ما تحت عنوان سالروز فرهنگ هزاره از چند تا کولاه، چادر، دمبوره و تعدادی لباسهای عجیب و غریب که برخی آن بیش از ما به کوچی‌ها تعلق داشت، تجلیل نمودند.
در فرهنگ نظامی وزارت دفاع یک اصطلاح جدید که به کرار از آن یاد میشود بوجود آمده : ” عقب نشینی تاکتیکی”.
حمایت ایران از جنبش های مقاومتی فلسطین طی ۴ دهه گذشته مسیری رو به تکامل را طی کرده است. از آموزش های نظامی تا در اختیار گذاشتن موشک ها و حمایت های سیاسی بخشی از حمایت‌های انقلاب اسلامی ایران از گروه های مقاومت فلسطین بوده است.