منطق طالبان زور و ابزارش دین است. در مذاکرات قطر نیز از همین منطق و ابزار استفاده کرده در مواجهه با استدلال طرف مقابل، قطع مذاکره و تهدید به ادامه جنگ را پیش میکشد و در برابر مطالبات معقول و عادلانه نمایندگان حکومت، از امارت اسلامی سخن میگوید.
آقای حکمتیار از این گونه نقیض گویی ها و اهانت ها چه هدفی را دنبال می کنند؟ آیا مسیر باد را به سمت طالبان دیده و می کوشند خودرا با آنان همسو و همدل نشان دهند یا پروژهٔ کلان تری پشت اظهارات متناقض ایشان قرار دارد؟
اظهارات شتاب زاده ی اخیر حکمتیار ثابت ساخت که او از نوعی سخافت در اندیشه و رفتار؛ رنج برده و پارادوکس عظیمی را از این ناحیه در مخلیه ای رنجورش حمل می کند.
گرچه برخیها از لحاظ زمانی و مکانی، نگاهی نسبتا منفی به موضع استاد دانش داشتند و آن را در شرایط حساس کنونی که گفتگوهای مصالحهای به ظاهر ملی در دوحه جریان دارد، خلاف وفاق ملی قلمداد نمودند و نوشتند که چنین موضعی در این زمان و آن هم در بامیان مناسب نبود، اما به نظر میرسد که صحبتهای ایشان هم از نظر زمانی و هم از حیث مکانی، از چند جهت نه خلاف همسویی ملی بلکه در راستای منافع کشور و همسو با وفاق ملی بود.
محمد اشرف غنی، رئیس جمهور با عمران خان، نخست وزیر پاکستان تلفنی درباره روند صلح افغانستان گفتگو کرد.
نماینده ویژه آمریکا در امور صلح افغانستان گفت: افزایش خشونت در افغانستان پذیرفتنی نیست و باید دو طرف در زمینه کاهش آن اقداماتی انجام دهند.
عادله راز، نماینده دائمی افغانستان در سازمان ملل متحد اظهار داشت که در روند صلح افغانستان نباید حقوق زنان معامه شود.
سفیر بریتانیا در دیدار با سرپرست وزارت خارجه اظهار داشت که توافق روی آتشبس برای پیشرفت در مذاکرات صلح مهم است.
رئیس شورای عالی مصالحه به منظور ملاقات با سران کشور پاکستان راهی اسلام آباد میشود.
چالشهای صلح پایدار در افغانستان در چهار سطح مورد اشاره قرار خواهد گرفت. از منظر این نوشتار، رفع اینچالشها، پیشنیازهای صلح پایدار در افغانستان به شمار میرود.