مردم یا جامعهای ممکن است به مسائلی چون رشوتخواری و رشوتگیری، فساد اداری و اخلاقی، فقر و نداری، ظلم و بیعدالتی، غارت و چپاول، حقارت و بی حرمتی، مرگ و درد عادت کند، طوری که دیگر نسبت به این امور و پیشآمدهای مکرر، هیچ واکنشی از خود نشان ندهد.
بدون شک اکنون این نگرانی هر روز تقویت می یابد که پس از ختم پروژه طالب و رهایی تروریست های مخوف از مراکز تروریست پروری گوانتاناما و بگرام، با رشد و حمایت از افراد و گروه های افراطی فجایع تازه تر در کشور رخ دهد!
در دو سال گذشته درگیریهای خونینی بین اعضای جنبش نجات پشتون و نیروهای امنیتی پاکستان رخ داده است که در آن دهها تن از طرفداران جنبش، جان خود را از دست دادهاند. سؤال این است که ما در برابر جنبش پشتونهای پاکستان چه موضعی اتخاذ کنیم؟
دموکراسی آمریکایی، در کنار مزایای اندکش، دگراندیشی دینی، دینگریزی و خداناباوری را نیز برای افغانستان به ارمغان آورده است. آیا تفکر حاکم بر افغانستان اجازه میدهد که از کرامت و بزرگواری دشمن آمریکا حرف زد؟