احمد ابن حنبل، یکی از امامان چهارگانه اهلسنّت در مسند خود به نقل از راویان متعدد مینویسد: «پیامبر، حسن و حسین را به سینه خود میچسباند و فرمود: «خدایا! من این دو را دوست دارم، تو نیز آنها را دوست بدار.»
من حدس میزنم غیب شدن رییسجمهور فراری ما، جزئی از یک سناریوی از پیش تعریف شده بوده است که هر دو غنی با توافق هم، برای توجیه اشغال پایتخت ریختهاند. طالبان اجازهی ورود به کابل را نداشتند.
آزمون بزرگ طالبان تازه شروع شده است. جنگیدن، ویران کردن و کشته و کشتهشدن آسانتر از حکومت کردن است. طالبان باید بتوانند اسب غرور و تکبر خود را لگام بزنند و اندیشه و همّت خود را از انحصارگرایی قومی، زبانی و مذهبی فراتر پرواز بدهند.
طالبان در میان انبوهی از ناباوری، کابل را تصرف کردند و دوباره داستان “امارت اسلامی” آغاز شد. اما این آغاز به نظر من، همینگونه شگفتیزا پیش نخواهد رفت. وقتی کمی هیاهوها فروکش کند، طالبان با چند مشکل مواجه خواهند شد.
درس نهم امام حسین (ع) به ما این است که مبارزه برای اصلاح جامعه گرفتاری، دشواری و سختیهای زیادی دارد. شهامت و بردباری را نباید از دست و در مواقعی چنین دشوار و کمرشکن تنها به خدای متعال باید تکیه کرد که او شهامت دهنده و صبر بخش است.
معاون سابق ریاست جمهوری گفت: اگر طالبان اشتباه قبلی شان را تکرار کنند و روی یک نظام تک قومی و تک گروهی تاکید کنند، افغانستان به سوی بیثباتی بیشتر خواهد رفت.