سازمان ملل: افغانستان با پیچیدهترین بحران انسانی در جهان روبرو است
- انتشار: ۸ اسد ۱۴۰۵
- سرویس: اجتماعیتیتر 1
- شناسه مطلب: 272197
بازگشت حدود ۵.۸ میلیون افغانستانی از ایران و پاکستان از اواخر سال ۲۰۲۳، بحران جابهجایی در کشور را وارد مرحله تازهای کرده و فشار سنگینی بر شهرها و ساحات پیرامونی وارد ساخته است. این روند در حالی ادامه دارد که دسترسی به سرپناه مناسب، خدمات اساسی، فرصتهای کاری و زیربناها در بسیاری از این مناطق از پیش محدود بوده است.
بر بنیاد گزارشها، افغانستان همچنان با یکی از پیچیدهترین بحرانهای جابهجایی در جهان روبهرو است؛ بحرانی که ریشه در سالها درگیری، رکود اقتصادی، آسیبپذیری در برابر تغییرات اقلیمی و بازگشتهای گسترده از کشورهای همسایه دارد. همزمان نزدیک به نیمی از جمعیت کشور به کمکهای بشردوستانه نیازمند اند و خانوادههای بیجا شده بیش از دیگران در معرض فقر، ناامنی غذایی، کمبود سرپناه و خطرات اقلیمی قرار دارند.
در چنین شرایطی، نهادهای بینالمللی تأکید میکنند که پاسخ به این وضعیت تنها با کمکهای کوتاهمدت ممکن نیست و نیاز به راهحلهای پایدار دارد؛ راهحلهایی که تقویت سیستمهای شهری، بهبود زیربناها، ایجاد فرصتهای معیشتی و افزایش ظرفیت مدیریت محلی را در بر گیرد. بخش بزرگی از روند ادغام دوباره عودتکنندگان و بیجاشدگان داخلی در شهرها و نواحی حاشیهای جریان دارد؛ جایی که کمبود خدمات و آسیبپذیری اقلیمی چالشهای جدی ایجاد کرده است.
برنامه اسکان بشر سازمان ملل متحد (UN-Habitat) اعلام کرده است که در چارچوب «چارچوب استراتژیک سازمان ملل برای افغانستان ۲۰۲۳–۲۰۲۷» و نیز چارچوب راهحلهای پایدار برای بیجاشدگان داخلی، مجموعهای از برنامههای ساحهمحور را در مناطق با بازگشت بلند اجرا میکند. به گفته این نهاد، تمرکز این برنامهها بر بهبود سرپناه، تقویت حقوق مسکن، زمین و ملکیت، دسترسی به خدمات اساسی، پلانگذاری شهری و افزایش تابآوری در برابر تغییرات اقلیمی است.
این نهاد افزوده است که پروژههای تمویلشده از سوی اتحادیه اروپا و صندوق امانی ویژه برای افغانستان، شامل بهسازی محلات، حمایت از مسکن تدریجی، توسعه زیربناهای مقاوم در برابر اقلیم و ایجاد فرصتهای کاری برای جوامع آسیبدیده میشود. هدف اعلامشده این برنامهها، بهبود شرایط زندگی و کاهش خطر بیجاشدگی دوباره در ساحات دارای بازگشت بلند عنوان شده است.
افغانستان در بیش از دو دهه گذشته همواره یکی از کشورهای دارای بیشترین جمعیت بیجا شده داخلی و عودتکننده در منطقه بوده است؛ وضعیتی که با تحولات سیاسی و اقتصادی سالهای اخیر و موج تازه بازگشتها، فشار مضاعفی بر شهرها و منابع محدود محلی وارد کرده است.
نظرات(۰ دیدگاه)