نباید هرگز در آرزوی انقلاب گرسنگان بود چون تروخُشک را میسوزاند اما من چه بنویسم و چه ننویسم و شما چه بخوانید و چه نخوانید، جامعه افغانستان به سوی انقلاب گرسنگان به پیش میرود. آدم گرسنه چیزی برای باختن ندارد تا از دست بدهد و انقلابی که هدفی جز سیر کردن شکم و رهبری جز تقلا برای زنده ماندن نداشته باشد، بدترین نوع انقلابها در جهان است.
یکی از تمنیات و اهداف پاکستان عمومی سازی جهل در افغانستان است چنانچه بنام سنت ها در پی توجیه انسداد مکتب های دخترانه میباشد.
روزنامه العربی الجدید در گزارشی اقدامات روسیه برای مقابله با قدرت غرب را بررسی و اعلام کرد پایان نظام تک قطبی در جهان نزدیک است.
بیست سال قبل در چنین روزی استاد برهانالدین ربانی، رییس جمهور وقت افغانستان، قدرت سیاسی را به صورت مسالمتآمیز به حامد کرزی رئیس دولت موقت انتقال داد.
سازمان ملل ، سازمان های خیریه و «انجیاو ها» در واقع دل شان برای مردم افغانستان نسوختهاست بلکه آن ها برای خودشان بیزنس فراهم می کنند.
از بگروند رفتارهای کرزی در گذشته پیدا است که او دوست دارد طالبان را یک گروه ملی معرفی کند و او از اینکه طالبان بر همه کشور سلطه یافته و گروههای مربوط به سایر اقوام حذف شده بی نهایت خوشحال است.
نمیتوان به صورت دقیق خطوط قرمز فرهنگ مردم افغانستان را به صورت یکدست تعیین کرد. در بیست سال گذشته حتی در سطح مناطق روستایی تغییرات وسیع در این خصوص به وجود آمد و افزون بر آن بر جمعیت شهر نشین افزوده شد و فرهنگ شهری نیز گسترش یافت.
عمران خان درست میگوید که اکثریت قبایل پشتون در مورد آموزش دختران نگاه منفی دارند. آیا آموزش دختران بد است؟ خیر .اما قرن ها است که سران خائن پشتون با دزدی بودجه معارف، با تحریک احساسات عوام، بزرگترین خیانت را به قوم پشتون کرده اند.
طالبان با رفتارهایش سقوط خودش را رقم خواهد زد. فقط باید کمی صبور بود و این مرحله از تاریخ را هم به تماشا نشست.
در واقع میتوان مدعی شد که منشا داخلی و اصلی مصیبتهای مداوم و جنگهای متوالی افغانستان، همین فرهنگ قبایلی حاکم و نیز حساسیت نسبت تعلیم و تربیت است.