طالبان و تکمیل سیاست‌ها ناتمام قومی در کشور!
گروه طالبان، هنوز صورت و ساختار یک دولت ملی و قابل پذیرش برای مردم افغانستان و جهان را ندارد، اما از طرح‌های بزرگ و ملی سخن می‌گویند.
سرویس دیدگاه
فدرالیزم شاه‌بیت منشور مقاومت
این روزها سخن بر سر راهبرد آینده مقاومت داغ است. به نطر می‌رسد این خجسته ترین ایده‌‌ی نسلی است که تا هنوز چندین بار از جهاد مبهم و مقاومت بی برنامه شکست خورده اند.
حصر خانگی کرزی، عبدالله
شنیده می‌شود که حامدکرزی، عبدالله عبدالله و گلبدین حکمتیار در حصر خانگی طالبان به سر می‌برند و خبر بیشتر وقتی رسانه ای شد که طالبان مانع سفر خارجی کرزی به ایران و روسیه شدند.
منشأ عزت و ذلت
آنچه یک ملت و یک جامعه را به شکوفایی، بالندگی و افتخارهای بزرگ می‌رساند، تنها یک چیز است «آزادی».
تجاهل طالبان ؟
امیر خان متقی و ذبیح‌الله مجاهد، چهره های سیاسی ورسانه ای طالبان ، بعد از جلسه ویژه شورای امنیت ملل متحد درباره افغانستان، گفتند که جهان تعریف مشخصی از حکومت همه شمول ارائه نکرده وما معنی دقیق آن را نمی فهمیم .
یک شهر و دو نرخ!
آیا کشورهای اسلامی و جهان سوم حق دارند با استناد به همین قاعده و قانون (جرم بودن دریافتِ کمک از خارج) تمامِ مؤسسات و انجیوها و نهادها و رسانه‌ها و مراکز آموزشی وابسته به غرب را در کشورهای اسلامی تعطیل کنند و بدینوسیله روزنه‌ها و مسیرهای نفود و سلطه‌ای غرب را برای همیشه مسدود نمایند؟!
طالبان در تقلاى کسب مشروعیت!/ لویه جرگه یا شوراى علما ؟
بزرگترین معضل فراراه امارت طالبان در حال حاضر، عدم مقبولیت داخلى و فقدان مشروعیت خارجى است.
پیرو مذاکرات اسلو و آینده افغانستان
در مورد دولت فراگیر باید اذعان کرد که فراگیری دولت تنها جنبه قومی نداشته باشد. دولتی فراگیر است که مشارکت منطقی قومی، مذهبی و جنسیتی در آن لحاظ شود. نسبت حضور اقوام در دولت و حضور شیعیان نسبت به جمعیت و نفوس شان منطقی باشد. همچنین زنان در بدنه دولت حضور منطقی و عقلایی و تعریف‌شده داشته باشند متناسب با موازین شرعی و اسلامی.
یاد پیشینی‌ها بخیر!
حالا که نوبت به حکومت قورمه‌ای کنونی رسیده است، برخلاف پیش‌بینی‌ها دیده می‌شود که خارجی‌دوستی این‌ها به مراتب از دو حکومت پیشین بیشتر بوده است.
پیام نشست اسلو!
باتجربه سقوط جمهوریت و برگزاری چنین نشست هایی باید استراتژی و اصول سیاست جهانی برای ما روشن شده باشد، و ما به این درک و فهم رسیده باشیم تا زمانی که خود ما “کسی” و “قدرت”ی نشویم، عدالت و حقوق بشر هم به زیان قربانیان و به سود قاتلان داوری خواهد کرد.