عبدالرازق نه نابغه نظامی و نه چهره سیاسی در تاریخ معاصر افغانستان است اما او را باید تاثیرگذارترین شخصیت در این کشور دانست. او نسبت به بسیاری از نظامیان و سیاستمداران افغانستان، محبوب است اما او این محبوبیت را نه ذاتی بلکه اکتسابی به خاطر جنگ و نبرد با تروریستها به دست آورده است.
آن سال نحس، از بهارش پیدا بود. آن زمان که به رغم نصایح ناصحان، مسئولیت دفاع به “خلقی”ها سپرده شد که تعهدی در خود احساس نمیکردند، آن رویداد شرمآور و دردآور تکون یافت.
«سرلویسدن»، نماینده وزارت خارجه هند بریتانیایی، اواخر سال 1283 خورشیدی در عصر «امیر حبیبالله خان»، به کابل آمد. شاه افغانستان در اول حمل یا نوروز سال 1284 خورشیدی مطابق با 21 مارچ 1905 میلادی، با او یک معاهده تولید انرژی یا برق امضا کرد.
امنیت بهعنوان خواست مفقوده کشورها در عرصه بینالملل باعث شد برای مقابله با تهدیدات تروریستی که ناامنکننده جهان است، آمریکا و همپیمانانش به افغانستان لشکرکشی کنند و با نابودی نظام طالبان، نویددهنده افغانستانی آرام و باثبات باشند.
دوازده روز از عملیات ارتش ترکیه در منطقه «عفرین» در شمالغرب سوریه در مرز با ترکیه گذشت. این منطقه در کنترل شبهنظامیان کُرد به نام «یگانهای مدافع خلق» یا «ی.پ.گ» عمدهترین گروه ائتلاف نیروهای «دموکراتیک سوریه» به شمار میرود که تحت حمایت آمریکا قرار دارند.
خوانندگان عزیز کموبیش اطلاع دارند که طراح اصلی کشوری به نام پاکستان «اقبال لاهوری» شاعر، فیلسوف و متفکر بزرگ شبهقاره هند است. او این موضوع را در سال ۱۹۳۵ در نشست حزب «مسلم لیک» مطرح کرد.
در جهان رسم است که پس از حوادث تروریستی و تلخ، دولتها به عملیات جستجو و دستگیری مباشران حادثه اقدام میکنند. هدف از این کار، نخست تحقق عدالت و تأمین امنیت و سپس کاهش سوزدل خانوادهها و بازماندگان قربانیان حادثه است.