اگر استبداد شاهی، نمی توانست یک پسر مکتبی را قانع کند که برای او مدح نامه بسراید و تعظیمش کند، اما در استبداد در قالب دموکراسی براحتی توانسته از بین ملانصرالدین ها و ملاخصم الدین ها و داکترها و ماسترها متملقین و موزه پاکان الی ماشاالله جلب و جذب نماید.
بنظر می رسد “امپراطور شمال” روزهای خوش قدرت را با بازی های نسنجیده ی خود به آینده ی متزلزل و مبهم سیاسی پیوند زده و موجبات زوال این روءیای امپراطوی کوچک را فراهم ساخته است.
اگر میخواستید که هزاره ها را در تعین سرنوشت مملکت راه بدهند، جنبش تبسم و جنبش روشنایی را جهت میدادید، سازماندهی میکردید بجای اینکه آنرا با اختلاف های بیهوده و جاهلانه خود از میان ببرید.
در فضای سیاسی کنونی که بنام دموکراسی خوانده می شود، تناقض های بی شماری وجود دارد که داعیه دموکراسی و رفتن بسوی آن را با چالش روبرو ساخته و حتا غیر ممکن می سازد.
اینک، اصلی ترین سوال این است که چه ارتباطی میان طولانی شدن مدت زمان اعلام نتایج انتخابات افغانستان و گسترش بحران سیاسی در کشور از یکسو و آغاز مجدد مذاکرات صلح از سوی دیگر وجود دارد؟
انتخابات بریتانیا برگزار شد. دو رهبر که هیچ‌کدام نه چپن داشت و نه چپن‌گیر؛ نه دستمال داشت و نه دستمال‌کش، نه مداح داشت و نه ثناگو؛ نه ده‌ها موتر تعقیبی و محافظتی داشت و نه هم برخوردار از صداها مشاور.
ما به سوی مسیری پیش میرویم که طالبان در پروژه صلح با امریکایی ها به توافق نهایی نزدیک شده اند و احتمال دارد چندی بعد فرش سرخ در مسیر قدرت در پیش قدوم شان هموار گردد.
شمارش در حدودی یک میلیون و پانصد هزار رای و اعلام نتیجه آن، فرستادن کاوشگر به مریخ که نیست. کافی است، به معنای واقعی و بدون مغالطه، قانون را ملاک قرار دهید.
به واقع ما در غرب زندگی می‌کنیم، یا در تعبیری محتاطانه‌تر در عصر غلبۀ فرهنگ و شیوۀ زندگی غربی به سر می‌بریم؛ بنابراین تلاش برای رسیدن به غرب جغرافیایی، یا تمنای رسیدن به معیشت غربی، انگیزشی برآمده از طلب و تمنای حیوانی وجود آدمی است.
بنظر می رسد سخنانی از جنس سخنان حلیم تنویر و چگونگی مواجهه با آن، مارا به یک تأسف تاریخی معطوف می سازد. مصداق این تأسف تاریخی، حاکم شدن یک نوع کرختی گنگ و معناداری می باشد که در اکثریت جامعه ی افغانستان دیده می شود.