هر سال با نزدیک شدن جمعهی آخر ماه مبارک رمضان یا روز قدس، شاهد موضع گیریها و واکنشهای برخی مدعیان روشنفکری در کشورمان بودیم و هستیم که با اندک تأملی در مورد پریشان گویی این جماعت میتوان به بیهویتی و سردرگمی و همینطور به تناقضهای رفتاری و گفتاری شان پیبرد.
برخی از مخالفین حمایت از فلسطین این سوال را مطرح می کنند که اگر فلسطین با اسرائیل سازش کرد چه کنیم؟!
مهمترین نکتهای که در جمعبندی این دعا به نظر میرسد این است که تلاش و کوشش آدمی شرط اول در هر کار است. اگر تلاشی از طرف خود انسان صورت نگیرد موردعنایت قرار نمیگیرد. محورهای تلاش در این دعا، کوشش در جبران خطاها و گناهان، کوشش در زمینه انجام اعمال صالح و نیک و نیز تلاش در جبران عیبها و لغزشهاست.
در خصوص مساله قدس چهار دسته افراد در افعانستان وجود دارد.
روز جهانی قدس به ما این ظرفیت و امکان را می دهد که فرهنگ و ارزشهای اسلامی را تبدیل به گفتمان غالب کنیم تا جایی که مفاهیم اسلامی در همهی امور سرلوحهی سیاستگذاران کشورهای اسلامی قرار گیرد.
در اسلام اصل بر نیت است و به همین جهت ما از کمک به مظلوم نباید هیچ چشم داشتی داشته باشیم. مشروط نمودن کمک به دیگران خلاف دستورات دینی است.
برخی از مخالفین حمایت از فلسطین اینگونه استدلال می کنند که تا زمانی که ما در داخل افغانستان مشکلات داریم، چرا باید به فلسطین توجه کنیم؟ در این مطلب به طور اختصار به این شبهه پاسخ خواهیم داد:
این دعا اشاره به دو واجب تولی و تبری داشته و دوستی و دشمنی درراه خدا را بهعنوان خواسته اساسی روزهداران معرفی میکند. در این دعا سه خواسته اساسی مطرحشده است. دوستی با دوستان خدا و دشمنی با دشمنان خدا و نیز پیروی از سنت پیامبر خاتم (ص).
آمریکا برای تطبیق هر چه عاجلتر توافقنامه ی خود با طالبان می کوشد با بزرگنمایی داعش، نفرت مردم از اقدامات جنایتکارانه ی طالبان را به سمت نفرت از داعش سوق داده و ذهنیت عامه را برای پذیرش طالبان مساعد سازد. حال آنکه از نظر مردم افغانستان طالب و داعش دو روی یک سکه اند.
حوادث این روزها نشانگر قطور شدن لایههای جنایت و ستم پیدا در حق مردم هزاره است که برآینده همه آنها هلوکاست دیگر در قرن حاضر است.