بر پایه‌ای آنچه گفته شد، هر گردی الزاماً گردو نیست! هر بغاوت و شرارتی حتماً مقاومت مشروع و ممدوح نیست! هر کس که تفنگی به شانه و دستمال چریکی به گردن آویخت، الزاماً از جان و مال و عزت و ناموس مردم دفاع نمی‌کند؛ بلکه چه بسا جان و مال و امنیت و عزت و معیشت مردم را در معرض تاراج قرار دهد.
این سه شخص آمریکا و کشورهای هم پیمانش را فریب دادند و هم مردم افغانستان را تا اینک که به آرزوهایشان نزدیک شده اند و آن حاکمیت طالبان و خروج قوتهای آمریکایی است.
طالبان همان گروه وحشی است که زنان را در ورزشگاه غازی کابل تیرباران می‌کرد و اگر امروز نیز قدرت را تصاحب کند، دوباره ورزشگاه غازی را مسلخ زنان خواهد ساخت.
حالا امریکایی ها از پاکستان التماس می کنند و کردند که در بیرون شدن از افغانستان به ما کمک کنید. و پاکستانی ها نیز این کار را کردند.
تحولات سیاست خارجی پکن در سال ۱۳۹۹ نشان می‌دهد جمهوری خلق چین از سیاست خارجی «اول آمریکا»ی ترامپ و افتراق در جبهه دولت‌های غربی برای توسعه نفوذش در جهان و هم‌چنین ارتقای سطح نفوذش از حوزه اقتصادی به سیاسی و دیپلماتیک استفاده کرده است.
حال نیز نگرانی کسانی که بیست سال خوردند و بردند، نگرانی از آینده کشور نیست؛ بلکه نگرانی قطع امتیازات و از دست دادن مقام است. این مردم هستند که برگلیم فقر و در فضای ترس و تداوم ناامنی نگران جان و سرنوشت خود اند.
شعله‌ی امید در تونل مذاکره با طالبان روزبه‌ر‌وز کم‌فروغ‌تر می‌گردد ولی می‌توان صلحی پایدار را با عزمی استوار برای هم‌گرایی فارغ از مرزبندی‌های قومی و سمتی و مذهبی پی‌گرفت. اکنون «جنگ برای صلح» را بایستی مرام‌مان قرار دهیم.
به نظر می رسد جو بایدن در مقایسه با دونالد ترامپ رئیس جمهور پیشین ایالات متحده امریکا، بیشتر قصد دارد هند را در موضوع افغانستان درگیر نماید.
اگر دید آینده نگر و راهبردى به منافع و اهداف امریکا داشته باشیم، دلیل قانع کننده اى نمى توان یافت تا مجاب شویم که امریکا واقعا مى خواهد افغانستان را ترک کند..
بایدن گفته آمریکا از افغانستان خارج می شود، ولی معلوم نیست که سر حرفش بماند. به نظر می رسد که بایدن با این حرفش می خواهد طالبان را قانع کند تا در مذاکرات صلح شرکت کند.