در گسترش بیماری کرونا، در جامعه ما، مولویهای نادان و مذهبیهای جاهل، نقش عمده دارند. بدون شک، مسئولیت مرگ کسانی که بخاطر حرفهای بیپایه؛ اما اغواگرایانهی مولویان متعصب و بیسواد کرونا را جدی نگرفتند و خود را به مخاطره و در نهایت بیهلاکت انداختند؛ به عهده همین پیشوایان متحجر، لجوج و نفرتپراکن است.
کرونا پدیده مهار ناشدنی حد اقل در کوتاه مدت سه ساله است و کرونایی بودن وضعیت در این برهه از زمان جزو الزامات زندگی آدم پسا سال ۲۰۲۰ است.
انسان نمی فهمد که در این کشور، کی ارزشمند و کی بی ارزش و چه ارزش و چه ضد ارزش است.
همین چند روز قبل عدهای معلوم الحال با استفاده از احساسات پاک مردم ما تحت عنوان سالروز فرهنگ هزاره از چند تا کولاه، چادر، دمبوره و تعدادی لباسهای عجیب و غریب که برخی آن بیش از ما به کوچیها تعلق داشت، تجلیل نمودند.
نگاهی را که دولت کنونی افغانستان نسبت به تاریخ دارد، فقط وقتی می توان به درستی درک کرد که یکی از مولفه های مهم ایدئولوژی منجی پرستی را که “سیاست تقدیر ازلی -ابدی” است به بررسی گرفت.
از نام شهید مزاری و جان این مردم مظلوم و ستمدیده چه میخواهید؟ همانگونه که برای مدتی ایام شهادت شهید مزاری را ایام دشمن سازی و ایام فحش دادن به این و آن درست نموده بودید، الآن میخواهید سالروز ولادتش را بازیچه درست نمایید؟ آیا این همه دشمن و دشمن تراشی و نیز بیوزنی کافی نیست؟
زبان فارسی تاریخی کهن و قدمتی چند هزار ساله دارد؛ این زبان فاخر، همواره زبان فرهیختگان بوده و جغرافیای فرهنگی آن فراتر از افغانستان و ایران و تاجیکستان.
دیروز( پنجم جوزا) مصادف با سالروز ولادت شهید وحدت ملی استاد عبدالعلی مزاری بود. مردی که یادش، حس غرور و شجاعت را در مردمش احیا می کند و نامش، مردانگی و مقاومت را در اذهان تداعی می نماید.
این افت فرهنگی، نه تنها سکون و رخوت را در جامعه نهادینه می کند، بلکه در نگاه راهبردی، جامعه را از ترقی و پیشرفت باز می دارد.
راجع به روز جهانی قدس، آن چه در این سالها به شدت کلیشه ای شده است دو توجیه است یکی این که قدس به ما هیچ ربطی ندارد و ما خودما مشکلات بدتر از فلسطین را داری