جنبش‌های اعتراضی زنان افغانستان خواستار مشروط‌شدن تعامل اوزبیکستان با اداره طالبان شدند

جنبش‌های اعتراضی زنان و فعالان مدنی افغانستان از مقام‌های اوزبیکستان خواستند محدودیت‌های آموزشی و شغلی اداره طالبان را آشکارا محکوم کنند و هرگونه تعامل سیاسی و اقتصادی با این اداره را به رعایت تعهدات بین‌المللی حقوق بشری و بازگشت حقوق اساسی زنان مشروط سازند.

این درخواست در بیانیه‌ای در واکنش به سخنرانی سعیده میرضیایف، دختر رئیس‌جمهور اوزبیکستان و رئیس دفتر او، در مجمع عمومی سازمان ملل مطرح شده است. فعالان از پیشرفت‌های اوزبیکستان در مشارکت سیاسی زنان و اختصاص کرسی‌های پارلمانی به آنان قدردانی کردند، اما از این‌که میرضیایف در سخنرانی‌اش به وضعیت زنان و دختران افغانستان اشاره نکرد، ابراز تأسف کردند.

در بیانیه آمده است که زنان افغانستان بیش از پنج سال از حق آموزش، کار و آزادی‌های اولیه محروم بوده‌اند. فعالان این وضعیت را در تضاد با حمایت از حقوق زنان در اوزبیکستان دانسته و هشدار داده‌اند که سکوت در برابر محرومیت‌های گسترده، بی‌طرفی به شمار نمی‌رود.

آنان همچنین از رویکردی که تحولات افغانستان را تنها از منظر اقتصادی و امنیتی بررسی می‌کند، انتقاد کرده و گفته‌اند نادیده‌گرفتن نقض حقوق بشر تصویری ناقص از وضعیت این کشور ارائه می‌کند و می‌تواند به عادی‌سازی آن بینجامد. به گفته آنان، پروژه‌های تجاری و انرژی نمی‌توانند ثبات پایدار ایجاد کنند، در حالی که نیمی از جمعیت از حقوق اساسی محروم باشند.

جنبش‌های زنان از کشورهای منطقه خواسته‌اند از به‌رسمیت‌شناختن «آپارتاید جنسیتی» به‌عنوان جنایت بین‌المللی حمایت کنند، فرصت‌های آموزشی را گسترش دهند و حضور معنادار زنان را در نشست‌های مربوط به آینده افغانستان تضمین کنند. آنان سرکوب زنان را تهدیدی برای ثبات منطقه دانسته و گفته‌اند که این موضوع نباید قربانی منافع ژئوپلیتیک شود.

میرضیایف در سخنرانی‌اش گفته بود که نگاه صرفاً امنیتی به افغانستان تحت کنترول اداره طالبان و تلقی آن به‌عنوان منبع تهدید، راه‌حل نیست. او همچنین گفته بود تنهاگذاشتن مردم افغانستان مشکلات این کشور را بیشتر می‌کند.