گزارش ملل متحد: محدودیت‌های زنان مانع پایداری پروژه‌ها

  • انتشار: ۱۷ جوزا ۱۴۰۵
  • سرویس: اقتصادتیتر 2
  • شناسه مطلب: 264666

ارزیابی نهایی برنامه‌های مشترک صندوق ویژه افغانستان (STFA) نشان می‌دهد که این طرح‌ها در شمال و جنوب کشور طی سال‌های ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵ توانسته‌اند وضعیت معیشتی هزاران خانواده را بهبود بخشیده و دسترسی مردم به خدمات اساسی را گسترش دهند، با این حال محدودیت‌های اعمال‌شده بر مشارکت زنان و ضعف ظرفیت‌های محلی، دوام این دستاوردها را با چالش جدی روبه‌رو کرده است.

بر اساس این گزارش که از سوی سازمان ملل متحد منتشر شده، برنامه‌های مشترک در بخش‌هایی مانند ایجاد فرصت‌های درآمدزایی، تقویت تاب‌آوری جوامع در برابر بحران‌های اقتصادی و اجتماعی و افزایش همکاری‌های محلی، نتایج ملموسی بر جا گذاشته‌اند. این برنامه‌ها بر مبنای نیازهای واقعی باشنده‌گان ساحات هدف طراحی شده و تلاش کرده‌اند کمک‌های بشردوستانه، توسعه‌ای و صلح‌سازی را در یک چارچوب هماهنگ تطبیق کنند.

در گزارش تأکید شده است که مدل «برنامه‌ریزی مشترک» میان نهادهای مختلف ملل متحد باعث شده منابع به‌گونه هماهنگ‌تر و در مقیاس وسیع‌تر به جوامع هدف برسد. این رویکرد به‌عنوان نمونه‌ای موفق از هم‌پیوندی کمک‌های فوری و برنامه‌های توسعه‌ای در شرایط شکننده افغانستان معرفی شده است.

با این حال، ارزیابی یادشده چند مانع اساسی را برجسته می‌کند؛ از جمله محدودیت‌های وضع‌شده از سوی اداره طالبان بر کار و مشارکت زنان که روند تطبیق پروژه‌ها را در برخی ساحات با دشواری مواجه ساخته است. گزارش به‌گونه ضمنی هشدار می‌دهد که حذف یا محدودسازی نقش زنان نه تنها عدالت اجتماعی را تضعیف می‌کند، بلکه اثربخشی برنامه‌های توسعه‌ای را نیز کاهش می‌دهد.

کمبود ظرفیت تخنیکی و مدیریتی در سطح محلی برای نگهداری پروژه‌ها پس از ختم حمایت‌های خارجی، از دیگر نگرانی‌های مطرح‌شده است. همچنان در صورت کاهش یا قطع تمویل‌کنندگان بین‌المللی، احتمال آسیب‌پذیری دستاوردهای کنونی وجود دارد.

این گزارش برای آینده پیشنهاد می‌کند که تمویل پروژه‌ها باید درازمدت و قابل پیش‌بینی باشد، ارتباط با بازارها و سکتور خصوصی تقویت شود، هماهنگی میان نهادهای اجرایی افزایش یابد و سرمایه‌گذاری جدی‌تری روی ظرفیت‌سازی جوامع محلی صورت گیرد.

در مجموع، ملل متحد نتیجه گرفته است که برنامه‌های مشترک صندوق ویژه افغانستان توانسته‌اند گام‌های مؤثری در بهبود معیشت و خدمات اساسی بردارند، اما تداوم این پیشرفت‌ها وابسته به رفع محدودیت‌ها، به‌ویژه در برابر زنان، و تقویت ساختارهای محلی است.

نظرات(۰ دیدگاه)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *