هشدار سازمان ملل درباره «ناممکن‌شدن» زندگی در افغانستان

سازمان ملل متحد هشدار داده است که با گسترش بحران انسانی در افغانستان، زندگی در شماری از ساحات دورافتاده به‌گونه‌ای فزاینده دشوار و در برخی مناطق حتی «ناممکن» شده است. به گفته دفتر هماهنگی امور بشردوستانه این سازمان (اوچا)، خشکسالی دوامدار، ناامنی غذایی و کمبود شدید بودجه کمک‌های بشردوستانه، میلیون‌ها باشنده کشور را در وضعیت بحرانی قرار داده است.

اوچا اعلام کرده که نزدیک به ۲۲ میلیون نفر در افغانستان به کمک‌های فوری نیاز دارند؛ اما از مجموع ۱.۷ میلیارد دالر بودجه مورد نیاز برای سال ۲۰۲۶، تاکنون تنها ۱۴ درصد آن فراهم شده است. این شکاف مالی، روند رسیدگی به نیازمندان را با چالش جدی روبه‌رو کرده و دامنه بحران را گسترده‌تر ساخته است.

به گفته این نهاد، خشکسالی طولانی‌مدت و کمبود آب، زندگی در بسیاری از ساحات روستایی را مختل کرده و خانواده‌های زیادی را مجبور به ترک خانه‌ها و زمین‌های زراعتی‌شان کرده است. اولگا چروکو، از مسئولان اوچا، گفته است که در یک قریه در ولایت بامیان نزدیک به نیمی از جمعیت محل به دلیل نبود آب برای آبیاری و خشک‌شدن محصولات زراعتی، محل زندگی خود را ترک کرده‌اند.

او همچنین از خانواده‌هایی یاد کرده که با حداقل امکانات برای زنده ماندن تلاش می‌کنند. به گفته او، برخی خانواده‌ها به دلیل فقر شدید، ناچار اند با غذاهای ابتدایی و ناکافی روزگار بگذرانند؛ وضعیتی که به‌ویژه کودکان را در معرض خطر جدی قرار داده است.

سازمان ملل تخمین می‌زند که ۳.۷ میلیون کودک در افغانستان از سوءتغذیه حاد رنج می‌برند. امدادگران هشدار داده‌اند که بسیاری از موارد سوءتغذیه دیر تشخیص می‌شود و شماری از کودکان پیش از دسترسی به خدمات صحی، جان می‌دهند.

با وجود کمبود منابع مالی، نهادهای امدادرسان به فعالیت‌های خود ادامه داده‌اند. از ماه جنوری تا اپریل سال جاری، حدود ۵.۹ میلیون نفر دست‌کم یک نوع کمک بشردوستانه دریافت کرده‌اند که از این میان ۳.۵ میلیون نفر کمک غذایی گرفته‌اند.

در عین حال، ادامه محدودیت‌ها و نبود برنامه‌ریزی مؤثر اقتصادی از سوی اداره طالبان نیز بر شدت بحران افزوده است. بسیاری از نهادهای امدادی تأکید می‌کنند که بدون بهبود شرایط کاری و تأمین منابع مالی پایدار، مهار این بحران ممکن نخواهد بود.

سازمان ملل متحد هشدار داده است که در صورت افزایش نیافتن کمک‌های بین‌المللی، میلیون‌ها باشنده افغانستان در ماه‌های آینده با گرسنگی، فقر و آوارگی بیشتری روبه‌رو خواهند شد.