هشدار سازمان ملل: زندگی در برخی ساحات افغانستان «ناممکن» شده است

سازمان ملل متحد هشدار داده است که با شدت گرفتن بحران انسانی در افغانستان، زندگی در شماری از مناطق دورافتاده کشور به‌گونه فزاینده دشوار و در برخی موارد حتی «ناممکن» شده است. به گفته این نهاد، خشکسالی دوامدار، ناامنی غذایی و کمبود شدید بودجه کمک‌های بشردوستانه، میلیون‌ها باشنده را با وضعیت بحرانی روبه‌رو ساخته است.

دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل (اوچا) اعلام کرده که نزدیک به ۲۲ میلیون نفر در افغانستان نیازمند کمک‌های فوری هستند. با این حال، از مجموع ۱.۷ میلیارد دالر بودجه مورد نیاز برای سال ۲۰۲۶، تاکنون تنها ۱۴ درصد آن تأمین شده که این کمبود، روند امدادرسانی را با چالش جدی مواجه کرده است.

به گفته اوچا، خشکسالی طولانی‌مدت و کاهش منابع آبی، زراعت و مالداری را در بسیاری از ساحات روستایی مختل کرده و خانواده‌های زیادی را مجبور به ترک خانه‌ها و زمین‌های شان ساخته است. اولگا چروکو، یکی از مسئولان این نهاد، گفته است که در یک قریه در ولایت بامیان، نزدیک به نیمی از باشنده‌ها محل را ترک کرده‌اند، زیرا آب کافی برای آبیاری وجود ندارد و حاصلات زراعتی خشک شده است.

او افزوده است که شماری از خانواده‌ها برای زنده ماندن با ابتدایی‌ترین و ناکافی‌ترین مواد غذایی روزگار می‌گذرانند. به گفته وی، فقر شدید سبب شده برخی خانواده‌ها نتوانند حداقل نیازهای غذایی خود را تأمین کنند.

کودکان در خط مقدم این بحران قرار دارند. سازمان ملل تخمین می‌زند که ۳.۷ میلیون کودک در افغانستان از سوءتغذیه حاد رنج می‌برند. امدادگران هشدار داده‌اند که بسیاری از موارد سوءتغذیه به‌موقع تشخیص نمی‌شود و شماری از کودکان پیش از دریافت خدمات صحی جان می‌بازند.

در عین حال، محدودیت‌های گسترده و نبود یک نظام پاسخ‌گو در زیر اداره طالبان نیز بر روند مدیریت بحران سایه انداخته است؛ موضوعی که به باور نهادهای امدادرسان، هماهنگی و دسترسی مؤثر به نیازمندان را دشوارتر ساخته است.

با وجود کمبود بودجه، نهادهای امدادرسان فعالیت‌های خود را ادامه داده‌اند. از ماه جنوری تا اپریل سال جاری، حدود ۵.۹ میلیون نفر حداقل یک نوع کمک بشردوستانه دریافت کرده‌اند که از این میان، ۳.۵ میلیون نفر کمک غذایی گرفته‌اند.

سازمان ملل متحد تأکید کرده است که در صورت افزایش نیافتن کمک‌های بین‌المللی، میلیون‌ها باشنده افغانستان در ماه‌های آینده با گرسنگی، فقر و آوارگی گسترده‌تر روبه‌رو خواهند شد.