ترامپ؛ گرفتار در باتلاقِ تهدید

ترامپ برای پنجمین بار از ادعای حمله مجدد به ایران عقب‌نشینی کرد و این‌ بار منت آن را بر سر رهبران کشورهای عربی منطقه گذاشت.

علیرغم اینکه طرفین از طریق واسطه‌ها شرایط مدنظر خود را برای یکدیگر ارسال می‌کنند، اما نشانه‌ای از یک توافق دیده نمی‌شود.

به همین دلیل، جمهوری اسلامی ایران وقوع درگیری مجدد را کاملاً محتمل می‌داند و در همین راستا، هشدارهای لازم را به کشورهایی که میزبان پایگاه‌های آمریکایی هستند ارسال کرده و دامنه تهدیدهای بازدارنده خود را نیز توسعه داده است.

بنابراین، استنباط اولیه این است که وقوع درگیری جدید احتمال بسیار بالایی دارد، اما پرسش این است که چرا ترامپ هر بار، به یک بهانه، از تهدید حمله قریب‌الوقوع خود عقب‌نشینی می‌کند؟

قابل‌اعتنا ترین پاسخ می‌تواند این باشد که آمریکا در موقعیت مناسب برای تهاجم نیست.

به نظر می‌رسد آمریکایی‌ها معتقدند یک حمله محدود اما مؤثر شاید بتواند قفل مذاکره را باز کند و ایران را وادار به امتیاز دادن نماید.

تجربه چهل روز اول جنگ نشان داد که در درگیری بلندمدت، ایران دست بالاتری دارد؛ به همین دلیل، آمریکا درصدد یک درگیری محدود است.

اما یک درگیری محدود، اگر درد‌آور نباشد، نمی‌تواند ایران را وادار به دادن امتیاز کند.

مشکل آمریکا دقیقاً همین مسئله است که نمی‌تواند هیچ طرحی برای یک درگیری محدود اما فوق‌العاده مؤثر ارائه کند.

هر درگیری، در هر سطحی، با پاسخ کوبنده و طولانی ایران مواجه خواهد شد و شرایط را برای ترامپ و آمریکا سخت‌تر خواهد کرد.

راز عقب‌نشینی‌های پی‌درپی ترامپ از تهدید به حمله دقیقاً همین است که همانند خری که در گِل گیر کرده باشد، هیچ راهی برای خروج آبرومندانه از بن‌بست برای خود باقی نگذاشته است.

اکنون می‌توان با جرئت گفت که ایران به سطح قابل‌توجهی از توان بازدارندگی در برابر حملات دشمنان خود دست یافته است و این توان بازدارندگی، متکی به سلاح هسته‌ای هم نیست.

سید احمد موسوی مبلغ