آنچه که تا این لحظه دیده میشود اینست که همه جنگجویان خارجی علی الحساب با پرچم سفید شبه طالبان مسلح فعالیت میکنند، اما معلوم نیست که این پرچم، تا چه زمانی توسط آنها در اهتزاز باقی بماند و هر آن این امکان وجود دارد که آنها، با تغییر پرچم، جریان جدیدی از فعالیت های تروریستی را کلید بزنند.
گرچه یکی از دلایل مهم نشست شورای امنیت سازمان ملل تخریب ساختمان سازمان ملل در هرات توسط طالبان بود. اما از باب اینکه «عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد»، تخریب این بنا سبب توجه جامعهی جهانی و سازمان ملل متحد به افغانستان شد.
اشرفغنی از روز نخست، الفبای سیاست را با قلمِ تعصب و تکلیف و نه تعقل و تدبیر نوشت. حکومت اشرفغنی یکی از روشنترین نمونههای سیاست اضطرار است که نه تعقل و خردورزی و نه تصمیمِ درست، هیچکدام پشتوانهی آن نخواهد بود؛ بلکه بازهم تعصب و تکلیف آن را رهبری خواهد کرد؛ تعصب نژادی و تکلیف سازمانی و گروهی.
وزیر امور خارجه طی تماس ویدئویی با کمیشنر عالی حقوق بشر سازمان ملل، پیرامون تشدید حملات، نقض حقوق بشری از جانب طالبان و فاجعه بشری ناشی از آن صحبت کرد.
مردم کی متوجه خواهد شد که درد اصلی در کجاست؟ کی خواهد فهمید اگر امروز کل نیمروز به دست طالبان سقوط کرد، اگر طالبان در شهر شبرغان تعمیر استانداری را گرفت و حالا جنگ جریان دارد، فقط به خاطر قدرت طالبان نیست. نفر اصلی طالب در ارگ است. مشکل اوست.
با تیرباران این زنان، اِنزال عمومی طالبانی صورت گرفت و گروه طالبان خونآشام اوجِ لیبیدوی سیاسی خود را از نزدیکترین منظر و با وحشیانهترین سیما به نمایش گذاشتند.
در سالهای اخیر، پروژهی تصفیهی قومی و یک دست کردن حاکمیت به شیوهی نرم و با موفقیت در درون دولت انجام شد و به بار نشست. اجرای آن اما در بیرون از حاکمیت با شیوهی نرم ممکن نبود، پس نیاز به قدرت سخت از بیرون داشت و آن قدرت سخت فقط طالبان است که طبق پلان باید در این عرصه، عرض اندام کند.
نماینده دائم افغانستان در سازمان ملل با بیان اینکه ارتش افغانستان میتواند حملات طالبان را مهار کند تاکید کرد کرد که جنگ افغانستان جنگ داخلی نیست، بلکه جنگ با تروریسم بینالمللی است.