تحویل دادن ولایت غزنی توسط لغمانی (والی مورد علاقه اشرف غنی) به طالبان بر اساس توافق، و سفر امن و اسکورت شده او از غرنی به کابل توسط طالبان، نشان داد که موضوع عمدی بودن سقوط مناطق به دست طالبان و تحویل دادن جغرافیا بر اساس یک طرح قبلی و توافق شده از سوی دولت به طالبان، توهم توطئه نیست و واقعی می باشد.
در روزگار ما پیمانکاران جنگ (آمریکا و ناتو) هر جایی را که اشغال میکنند، بیرون از فضای آکنده از دود و باروت، در آن دوردستها شَبَهی را به مردمان بومی نشان میدهند و بسیار وقیحانه نام آن را «گفتگوی صلح» میگذارند.
روسای جمهور افغانستان و ترکیه در یک تماس تلفنی درباره وضعیت امنیتی اخیر در افغانستان گفتگو کردند.
رئیس شورای عالی مصالحه ملی افغانستان با بیان اینکه طالبان در مذاکرات صلح جدی نیستند افزود: طالبان روابط خود با گروههای دهشتافکن به شمول القاعده را حفظ کرده اند.
وزیر خارجه از آمریکا و سایر کشورهای جهان خواست تا با تمدید تحریم های سازمان ملل متحد علیه طالبان، این گروه را تحت فشار قرار دهند.
معاون اول ریاست جمهوری افغانستان گفت که به وزیر حج و اوقاف دستور داده است تا در مساجد را به روی شهروندانی که به کابل آواره شدهاند، باز کند.
شتابِ مضاعفِ دومینوی سقوط ولایات و خاطرجمعی طالبان از تصرف تمام ولایات، این گمانه را به ذهن برخی رسانیده است که ممکن است در پس پرده میان حکومت غنی و طالبان سازشی صورت گرفته باشد.
برخی منابع دولتی اعلام کردند که «ولیمحمد احمدزی»، از ریاست ستاد ارتش برکنار شده و به جای او «هیبتالله علیزی» به این سمت منصوب شده است.
سه پهلوان شمال نیز در مزارشریف حضور دارند: نور، دوستم و محقق. آخرین و دشوارترین ماموریت پهلوان های شمال فرا رسیده است.
اگر رئیسجمهور موفق شود این سه تن را در محور یک برنامه امنیتی کارا و منظم منسجم ساخته و اعتماد از دست رفته را ترمیم کند، ضمن اینکه مزارشریف محکم و استوار در مقابل طالب میایستد، آزادی بقیه شهرها نیز به همین آسانی که از دست رفت دوباره بدست می آید.
فهممیده نمیشود که چرا بعضی ها غنی احمدزی را به عنوان رئیسجمهور مخاطَب قرارداده از او می خواهند که کشور را مثلا نجات دهند.