طالبان در مذاکرات قطر تهیدستاند، با وجود این، تنها نقطهای که منطقشان تا حدی میبرد، فسادآلودگی نهادهای دولتی است و چه بسا با این حربه در باب برتری امارت بر جمهوریت داد سخن دهند؛ نقطه ضعفی که به مثابهی پاشنهی آشیل ما عمل میکند.
این روزها مذاکرات صلح حکومت با گروه طالبان در قطر دغدغه مردم و سخن روز است. مهمترین پرسشی که ذهن همگان را به خود مشغول کرده این است که آیا این مذاکرات صلح و امنیت برای افغانستان به ارمغان خواهد آورد یا نه؟
آنچه در قطر میگذرد، درسی تاریخی برای همه آنهاست که میاندیشند واشنگتن ارزشی برای خادمانش قائل است، اکنون جهان میبیند که آمریکا بهترین و وفادارترین مهره منطقهای خود را فدای یک شوی انتخاباتی میکند.
امرالله صالح، معاون اول ریاست جمهوری تاکید کرد که هیچ معامله ای درباره نام، محتوا و نوع نظام در مذاکرات صلح با طالبان انجام نخواهد شد.
سرپرست وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی افغانستان و وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در یک گفتگوی تلفنی درباره مسائل مختلف تبادل نظر کردند.
طالبان با ادبیات انحرافی، احتمالا قصد به شکست کشاندن مذاکرات صلح را دارد. دو دهه جنگ بحث و نزاع بر سر دین و شریعت نبوده، بر سر قدرت بوده است. پس در میز مذاکره بحث از دین و ایمان، بحثهای انحرافی و سوء استفاده از دین و مذهب به نیت کسب امتیاز سیاسی است.
گفتگوهای صلحِ قطر بیش از آنکه رنگ و بوی «بین الافغانی» داشته باشد، خاصیت و ماهیتِ «بین الپشتونی» دارد.
سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در قطر در رشته توئیت هایی نوشت: «افغانها باید مشکلات خودشان را حل کنند و هیچ طرف خارجی نباید در امور افغانها دخالت کند.»
نمایندگان مجلس سنا تاکید کردند که طالبان به عنوان حُسن نیت باید از شدت حملات و خشونتهای خود کاسته و به برقراری آتش بس تن دهند.
نادر نادری، عضو هیات مذاکره کننده دولت در یک پیام کوتاه نوشت: با آنکه تامین صلح پیچیده به نظر میرسد، اما یک امر ممکن است.