ارزش های انسانی در نهضت حسینی (قسمت دوم)
اکنون به یکی دیگر از ارزش های انسانی نهضت امام حسین(ع) می پردازیم که عدالت خواهی باشد.
اکنون به یکی دیگر از ارزش های انسانی نهضت امام حسین(ع) می پردازیم که عدالت خواهی باشد.
نهضت و قیام امام حسین(ع) به عنوان یک حماسۀ مقدس دینی برای همۀ مسلمانان و همۀ آزادگان و آزاداندیشان به ویژه برای شیعیان سرمایهای ارزشمند و بزرگ و پایان ناپذیر است.
متأسفانه یکی از عوامل و علل گرفتاریهای ما همین دوگانگی و تضاد عالم افکار و رفتار است. شعارهای حسینی میدهیم اما افکار جاهلی یعنی قبیلوی و نژادی داریم.
ترک امر به معروف و نهی از منکر یعنی تن دادن به استبداد فرهنگی قطعا استبداد سیاسی را در پی داشته و دارد.
تولیت حرم حضرت زینب (س) در بیانیهای اعلام کرد حرم مطهر عقیله بنی هاشم روزهای تاسوعا و عاشورای حسینی (ع) پذیرای عزاداران حسینی خواهد بود.
به خاطر همین نقش اساسی و کلیدی خواص است که در روایت داریم: اگر دو طائفه اصلاح شدند جامعه و مردم نیز اصلاح میشوند و اگر فاسد شدند جامعه و مردم هم فاسد میشوند؛ یکی دانشمندان و دیگری حاکمان.
سلام بر تو و عاشورای بزرگی که در چشم های کوچک تو خلاصه شده است. سلام بر کوچکی گام هایت؛ به تو و خاطرات در آتش رها مانده ات. سلام بر تو که اتش، کوتاه تر از دامنت نیافت.
به گواهی تاریخ، امام علی هیچ گاهی به سران قبایل باج نداد و آنها را اجباری به طرفداری نیز نکرد و در سیاست علوی، اختیار مطلق حاکم بود و این سیره به امام حسن و امام حسین و سایر بنی هاشم رسید.
تعصب و تمایل شدید عاطفی و احساسی جاهلانه یکی از گرفتاریهای جوامع بشری و از موانع مهم حرکات اصلاحی انبیاء و پیشگامان جوامع بشری بود و هست.
امام حسین را بدون ربط به دین یا هرچیز مقدسی دوست دارم، هر وقت بیحرمتی به این امام محترم و خاندانش میبینم یا میشنوم ناراحت محزون میگردم. دربارۀ او، محرم و مراسم عاشورا هرچه میبینم و میشنوم برایم زیبا و قابل فهم جلوه میکند، در محرمها به شکل ناخودآگاه و بیاختیار اشکهایم جاری میشود، در این روزها، روزی نیست نگریم.