سرویس سیاست

آیا بالاخره افغانستان در رابطه با همسایه ها واقعبین شده؟

ما بجای پیش گرفتن سیاست دوستی و همکاری و عدم مداخله در امور داخلی یکدیگر راه خصومت را پیش گرفتیم، ولی این قمار را باختیم. فکر میکردیم که پاکستان برای دفاع از حق مشروع خود بیکار مینیشیند. ده بار همین جا نوشته ام که کلید راه حل جنگ در افغانستان تاحدی دست امریکاست ولی بیشتر در اختیار پاکستان است.

سخنی با حکمتیار

امّا جناب امیر صاحب حکمتیار که به طرز شاهانه‌ای در آن کشور زندگی می‌کرد، حرف‌هایی به زبان آورد که نشان‌دهنده خُبث‌ باطن ایشان است و بطرز عجیب و واضحی آن را می‌خواست نمایان کند.

حکمتیار

بگذارید حکمتیار در سردخانه سیاسی یخ بزند!

حکمتیار در سردخانه سیاسی دست وپا میزند تا اطرافیان کمی توجه کنند، آخر او هم آرزوی حکومت و قدرت در سر داشته است. تمام رقبای حکمتیار قدرت و حکومت را یک دوره تجربه کردند اما حکمتیار تا کنون تنها در نقش یک معترض، مخرب، مخالف، توانسته است ظاهر شود، این عقده ی کمی نیست.

طالبان و سیاست تفرقه‌اندازی

منطق طالبان زور و ابزارش دین است. در مذاکرات قطر نیز از همین منطق و ابزار استفاده کرده در مواجهه با استدلال طرف مقابل، قطع مذاکره و تهدید به ادامه جنگ را پیش می‌کشد و در برابر مطالبات معقول و عادلانه نمایندگان حکومت، از امارت اسلامی سخن می‌گوید.

جناب حکمتیار مسیر باد را بو می کشند!

آقای حکمتیار از این گونه نقیض گویی ها و اهانت ها چه هدفی را دنبال می کنند؟ آیا مسیر باد را به سمت طالبان دیده و می کوشند خودرا با آنان همسو و همدل نشان دهند یا پروژهٔ کلان تری پشت اظهارات متناقض ایشان قرار دارد؟