ناکامی آلمان در رقابت شورای امنیت

آلمان در رأی‌گیری مجمع عمومی سازمان ملل متحد موفق نشد کرسی غیردائم شورای امنیت برای دوره ۲۰۲۷-۲۰۲۸ را کسب کند؛ رخدادی که از آن به‌عنوان یک شکست دیپلماتیک کم‌سابقه برای برلین یاد می‌شود. این کشور تنها ۱۰۴ رأی به دست آورد؛ رقمی که به‌مراتب کمتر از حد نصاب دو سوم آرا یعنی ۱۲۷ رأی بود.

در این رقابت، پرتغال با ۱۳۴ رأی در جایگاه نخست قرار گرفت و اتریش با ۱۳۱ رأی دوم شد و هر دو کشور کرسی‌های اختصاص‌یافته به گروه «اروپای غربی و دیگران» را تصاحب کردند. این نخستین‌بار است که آلمان در تلاش برای ورود به شورای امنیت، قدرتمندترین نهاد تصمیم‌گیری سازمان ملل، ناکام می‌ماند.

یوهان وادفول، وزیر امور خارجه آلمان، اذعان کرده است که حمایت قاطع برلین از اسرائیل ممکن است در نتیجه رأی‌گیری تأثیرگذار بوده باشد. پیش از برگزاری انتخابات نیز شماری از دیپلمات‌ها و تحلیلگران هشدار داده بودند که موضع آلمان در قبال جنگ غزه و خودداری از اتخاذ رویکرد سخت‌گیرانه‌تر در برابر اسرائیل، می‌تواند بخشی از آرای کشورهای عضو را از این کشور سلب کند.

فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، و دولت او برای به‌دست‌آوردن این کرسی تلاش گسترده‌ای انجام داده و وعده سپرده بودند که از آن برای تقویت حقوق بین‌الملل و حمایت از ابتکارات صلح‌آمیز سازمان ملل استفاده خواهند کرد. با این حال، فضای سیاسی حاکم بر مجمع عمومی نشان داد که رویکردهای سیاست خارجی برلین با انتقادها و تردیدهایی در سطح بین‌المللی روبه‌رو است.

شورای امنیت سازمان ملل ۱۵ عضو دارد که پنج عضو دائم آن—آمریکا، روسیه، چین، بریتانیا و فرانسه—دارای حق وتو هستند. ده عضو دیگر برای دوره‌های دو ساله و بر اساس توزیع جغرافیایی از سوی مجمع عمومی انتخاب می‌شوند. این شورا مسئولیت حفظ صلح و امنیت بین‌المللی را بر عهده دارد، هرچند در سال‌های اخیر به‌دلیل اختلافات و استفاده مکرر از حق وتو، با انتقادهایی درباره کارآمدی آن مواجه بوده است.