کمبود دارو در جنوب افغانستان بیماران را به سفرهای پرهزینه مجبور کرده است

منابع محلی در قندهار، ارزگان، زابل و هلمند می‌گویند کمبود دارو، تجهیزات پزشکی و خدمات صحی، بیماران را در این ولایت‌ها با دشواری‌های جدی روبه‌رو کرده و بسیاری را ناچار ساخته است برای درمان به مراکز شهری بروند. به گفته این منابع، این وضعیت هزینه درمان و رفت‌وآمد را بر خانواده‌ها افزایش داده است.

شماری از بیماران در ولسوالی‌های قندهار، ارزگان و زابل گفته‌اند که بسیاری از مراکز صحی حتی داروهای معمول و تجهیزات ابتدایی را در اختیار ندارند. به گفته آنان، بیماران مجبور می‌شوند دارو و لوازم مورد نیاز را با مصرف شخصی از بازار تهیه کنند.

یکی از باشندگان قندهار گفته است: «ما برای درمان به مرکز صحی می‌رویم اما وقتی آنجا دارو نباشد، دوباره ما را به بازار می‌فرستند. حتی برای یک داروی معمولی هم باید از جیب خود پول بدهیم. در مراکز دولتی نیز به دلیل نبود دارو، درمان نمی‌شویم.»

منابع صحی می‌گویند با کاهش تمویل موسسات، خدمات صحی در بسیاری از مناطق محدود شده و بیماران در ولسوالی‌ها ناچار اند برای دریافت خدمات پزشکی به شهر قندهار و دیگر مراکز بزرگ مراجعه کنند. باشندگان مناطق دورافتاده ارزگان نیز می‌گویند خرابی جاده‌ها و کرایه بلند موتر، فشار بیشتری بر بیماران و خانواده‌های آنان وارد کرده است.

امیرمحمد، باشنده ولسوالی چوره ارزگان، گفته است: «در ولسوالی ما بیشتر اوقات دارو وجود ندارد. قبلا به بیمار یک یا دو قرص می‌دادند اما حالا همان هم نیست. باید بیمار را به ترینکوت یا قندهار ببریم. راه خراب است، موتر به سختی پیدا می‌شود و کرایه آن هم بلند است.»

مسئولان پیشین انجمن داروسازان قندهار نیز گفته‌اند که با وجود افزایش واردات دارو از پاکستان از مسیرهای قاچاق، قیمت دارو در بازار همچنان بلند مانده است. به گفته آنان، در بسیاری از مراکز صحی دولتی نیز دارو به بیماران توزیع نمی‌شود.

منابع محلی می‌گویند کمبود دارو و خدمات صحی در ولایت‌های جنوبی پس از محدود شدن فعالیت شماری از سازمان‌های بین‌المللی و نهادهای امدادرسان در بخش صحت، جدی‌تر شده است. همچنین محدودیت‌های اداره طالبان بر فعالیت‌های بشردوستانه و صحی، محدود شدن محیط کاری کارکنان زن در بخش صحت و دیگر موانع اداری و عملیاتی، از عوامل اختلال در ادامه برنامه‌های صحی عنوان شده‌اند.

همزمان، بسته ماندن گذرگاه‌های مرزی افغانستان و پاکستان از اکتبر سال گذشته، در پی تنش‌های نظامی و سیاسی میان اداره طالبان و اسلام‌آباد، روند تأمین دارو را نیز با مشکل روبه‌رو کرده است. پیش از این، بیش از ۷۰ درصد داروهای مورد استفاده در افغانستان از پاکستان وارد می‌شد.