فعالان در سازمان ملل حذف زنان را مانع صلح پایدار در افغانستان دانستند

  • انتشار: ۳۱ سنبله ۱۴۰۵
  • سرویس: سیاست
  • شناسه مطلب: 278853

فعالان حقوق زن و شماری از مقام‌های پیشین افغانستان در نشستی در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل تأکید کردند که کاهش درگیری‌های مسلحانه، به‌تنهایی به معنای صلح در افغانستان نیست. آنان گفتند تا زمانی که زنان از آموزش، سیاست و زندگی عمومی حذف شده‌اند، سخن گفتن از صلح پایدار ممکن نیست.

این نشست با عنوان «زنان، صلح، عدالت و آشتی ملی در افغانستان» در حاشیه هشتاد و یکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل برگزار شد. شرکت‌کنندگان هشدار دادند که آرام‌تر شدن وضعیت امنیتی نباید به‌عنوان صلح تعبیر شود، زیرا عدالت، مشارکت سیاسی و حضور زنان در تصمیم‌گیری‌ها همچنان تضمین نشده است.

عادله راز، سفیر پیشین افغانستان در آمریکا، گفت پنج سال پس از بازگشت اداره طالبان، هرچند از شدت جنگ کاسته شده، اما «کاهش خشونت به معنای صلح نیست». او افزود صلح زمانی معنا پیدا می‌کند که مردم بتوانند به مکتب بروند، برای آینده خود چشم‌انداز داشته باشند و در تصمیم‌های مرتبط با زندگی و کشورشان نقش ایفا کنند.

فرشته سخی، فعال حقوق زن، وضعیت کنونی افغانستان را «صلح منفی» توصیف کرد. به گفته او، جنگ گسترده کاهش یافته، اما نبود عدالت، مشارکت سیاسی و فراگیری اجتماعی، این وضعیت را از صلح واقعی دور نگه داشته است.

او هشدار داد که محرومیت زنان می‌تواند پیامدهای درازمدت اجتماعی داشته باشد و به عادی‌شدن خشونت در جامعه و خانواده‌ها بینجامد. میترا الکوزی، دیگر فعال حقوق زن، نیز گفت حذف زنان از سیاست و زندگی عمومی فقط یک موضوع حقوقی نیست، بلکه مسئله‌ای سیاسی است که بر آینده افغانستان اثر می‌گذارد.

میترا مهران، فعال حقوق زن، خواستار به‌رسمیت‌شناختن «آپارتاید جنسیتی» در حقوق بین‌الملل شد. او گفت زنان افغانستان از نخستین دوره حاکمیت اداره طالبان این مطالبه را مطرح کرده‌اند و جامعه جهانی نیز باید در برابر مسئولیت‌های اخلاقی و حقوقی خود پاسخ‌گو باشد.

مشتاق رحیم، فعال افغانستانی، از تمرکز بیش از حد جامعه جهانی بر اداره طالبان انتقاد کرد و گفت این رویکرد باعث شده خود جامعه افغانستان کمتر دیده شود. به گفته او، نسل جوان افغانستان با وجود پویایی، با محدودیت‌های گسترده در آموزش، کار و مشارکت اجتماعی روبه‌رو است و هم‌زمان با بحران اقتصادی و یکی از بزرگ‌ترین بحران‌های بشردوستانه جهان دست‌وپنجه نرم می‌کند.

ملانی ورویر، سفیر پیشین آمریکا در امور جهانی زنان، گفت تعامل با اداره طالبان نباید به معنای حمایت از مردم افغانستان تلقی شود. او هشدار داد هرگونه گفت‌وگو با اداره طالبان نباید به عادی‌سازی محدودیت‌ها و حذف نیمی از جمعیت افغانستان منجر شود و افزود در برخی دیدارهای اخیر کشورهای اروپایی با اداره طالبان، جای جامعه افغانستان، به‌ویژه زنان، خالی بوده است.

کاترین یاکوبسدوتیر، نخست‌وزیر پیشین ایسلند، وضعیت زنان و دختران در افغانستان را «یکی از شدیدترین بحران‌های جنسیتی جهان» خواند. هلن مک‌انتی، وزیر امور خارجه و تجارت ایرلند، نیز گفت خشم و نگرانی در برابر فرامین اداره طالبان کافی نیست و جامعه جهانی باید به اقدام عملی روی بیاورد.

شرکت‌کنندگان در پایان نشست بار دیگر تأکید کردند که صلح در افغانستان تنها با کاهش جنگ سنجیده نمی‌شود. این در حالی است که یوناما نیز روز گذشته در پیام روز جهانی صلح گفته بود ثبات و صلح واقعی زمانی شکل می‌گیرد که سرمایه‌گذاری بر مردم، آموزش، فرصت‌های عایداتی، کرامت انسانی و مشارکت معنادار زنان و دختران تضمین شود.

یوناما یا هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان، دفتر سیاسی این سازمان در افغانستان است که مأموریت آن از جمله بر پیگیری وضعیت حقوق بشر و حمایت از روندهای سیاسی و بشردوستانه متمرکز است.

نظرات(۰ دیدگاه)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *