هشدار درباره تشدید ناامنی غذایی در افغانستان

برنامه جهانی غذا در تازه‌ترین بررسی «پویایی امنیت غذایی» اعلام کرده است که درگیری‌ها در خاورمیانه و افزایش بهای جهانی نفت، وضعیت بشردوستانه در افغانستان را وخیم‌تر ساخته است. به گفته این نهاد، شوک‌های ناشی از افزایش قیمت سوخت، مواد غذایی، کاهش درآمدها و اختلال در تجارت، فشار مستقیم بر امنیت غذایی و معیشت خانواده‌ها وارد کرده و این روند همچنان ادامه دارد.

این ارزیابی که افغانستان، سومالیا و سریلانکا را در بر می‌گیرد، نشان می‌دهد حتی در صورت کاهش تنش‌ها در خاورمیانه، پیامدهای اقتصادی آن در ماه‌های آینده نیز بر وضعیت غذایی این کشورها سایه خواهد انداخت. برنامه جهانی غذا تأکید کرده است که آثار این بحران به‌گونه‌ای فزاینده بر زندگی اقشار آسیب‌پذیر نمایان می‌شود.

هم‌زمان، نهاد امریکایی «دیتا فار افغانستان» گزارش داده است که در سال روان میلادی بیش از ۱۱ میلیون تن در افغانستان با ناامنی غذایی در سطح بحران یا بالاتر روبه‌رو خواهند بود. بر بنیاد این گزارش، از ماه اپریل تا سپتمبر ۲۰۲۶، این افراد در سطح سوم یا بالاتر شاخص طبقه‌بندی یکپارچه امنیت غذایی (IPC) قرار می‌گیرند؛ سطحی که شامل وضعیت‌های «بحران»، «اضطراری» و «فاجعه‌بار» می‌شود.

در این گزارش آمده است که کارگران در بسیاری از ساحات کشور همچنان توان خرید مواد غذایی اولیه را ندارند و کاهش قدرت خرید به یکی از چالش‌های اساسی بدل شده است. کارشناسان بارها هشدار داده‌اند که نبود سیاست‌های اقتصادی مؤثر و محدودیت‌های گسترده بر کار و فعالیت زنان زیر اداره طالبان، بر رکود اقتصادی و کاهش درآمد خانواده‌ها افزوده و آسیب‌پذیری را تشدید کرده است.

بر بنیاد این ارزیابی، ولایت‌های بدخشان، بلخ، بامیان، دایکندی، فاریاب، غور، جوزجان، کنر و سرپل از آسیب‌پذیرترین مناطق کشور محسوب می‌شوند. در این ولایت‌ها دست‌کم ۴۰ درصد جمعیت آسیب‌دیده در وضعیت بحرانی یا بدتر قرار دارند.

جوزجان بالاترین میزان ناامنی غذایی شدید را ثبت کرده است؛ جایی که نیمی از جمعیت آسیب‌پذیر با وضعیت بحرانی یا بالاتر مواجه‌اند. پس از آن، فاریاب، دایکندی و غور هر کدام با ۴۵ درصد در جایگاه بعدی قرار دارند و بامیان، بلخ، سرپل، کنر و بدخشان نیز با حدود ۴۰ درصد در فهرست ولایت‌های با خطر بلند ناامنی غذایی قرار گرفته‌اند.

نهادهای امدادرسان هشدار می‌دهند که بدون حمایت فوری و ایجاد زمینه‌های پایدار کار و درآمد، بحران غذایی در افغانستان می‌تواند ابعاد گسترده‌تری پیدا کند و میلیون‌ها باشنده دیگر را نیز در معرض خطر قرار دهد.