نامه دختران افغانستان به گوترش؛ در برابر محرومیت آموزشی سکوت نکنید

ده‌ها دختر از افغانستان با ارسال نامه‌های دست‌نویس به آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، از او خواسته‌اند در برابر محرومیت آموزشی و محدودیت‌های گسترده علیه زنان در افغانستان سکوت نکند و برای تأمین حقوق اساسی آنان اقدام عملی انجام دهد.

در این نامه‌ها آمده است که پس از حاکمیت اداره طالبان، زنان و دختران از آموزش، کار، آزادی‌های اجتماعی و دیگر حقوق ابتدایی محروم شده‌اند. یکی از نویسندگان خطاب به گوترش نوشته است: «در افغانستان، دروازه‌های مکتب‌ها و دانشگاه‌ها به روی دختران بسته مانده و ما از حق آموزش محروم هستیم.» او افزوده است که زنان افغانستان هر روز شاهد از میان رفتن امید، آزادی و آینده خود هستند.

در نامه‌ای دیگر، وضعیت کنونی کشور «بسیار دشوار و نگران‌کننده» توصیف شده و تأکید گردیده که فقر شدید، بیکاری و نبود آزادی‌های ابتدایی، زندگی روزمره مردم به‌ویژه زنان را با بحران روبه‌رو ساخته است. نویسنده این نامه از سازمان ملل خواسته است اجازه ندهد روابط با اداره طالبان بدون «بهبود واقعی و قابل دید» در بخش حقوق بشر، به‌خصوص حقوق زنان، عادی‌سازی شود.

یکی از دختران در نامه خود نوشته است: «ما تحت سلطه گروهی زندگی می‌کنیم که زنان را تنها وسیله فرزندآوری می‌داند و برای آنان حق زندگی مستقل قایل نیست.» او تصریح کرده که اداره طالبان زنان را از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی، از جمله آموزش، کار و حضور در اجتماع محروم کرده است.

شماری از نویسندگان با اشاره به «رنج خاموش زنان» تأکید کرده‌اند که دختران افغانستان نمی‌خواهند قربانی سکوت جامعه جهانی شوند. آنان از دبیرکل سازمان ملل خواسته‌اند در دیدارها و گفت‌وگوهای مربوط به افغانستان، صدای دختران را در محور بحث‌ها قرار دهد.

دختران در پایان نامه‌های‌شان هشدار داده‌اند که فراموشی زنان افغانستان، به معنای خاموشی فرهنگ و آینده کشور است و از سازمان ملل خواسته‌اند برای حق آموزش، آزادی و آینده زنان و دختران افغانستان اقدام فوری و مؤثر انجام دهد.