دیدن فیلم سوختن و جان دادن عدهای از هموطنان ما که در استان یزد ایران در اثر تیر اندازی پولیس ایران، موتر شان آتش گرفت و مظلومانه جان دادند، بسیار رقتآور و دردناک است. هر کس از مرگ مظلومانه یک انسان مهاجر و غیر مهاجر و زنده سوختن او، تنش نلرزد و قلبش نسوزد، نه انسان است و نه مسلمان. اعتراض به نقض حقوق هموطنان ما حق مسلم همه است.
با مقایسه این دو اتفاق ( دوستم و سلطان زوی ) به این نتیجه می رسیم که تاریخ این کشور، روی تردمیل است. در جا حرکت می کنیم، خسته می شویم اما هیچ جا به جایی و پیشرفت نداریم.
فراموش نکنیم که جمهوری اسلامی علیرغمِ انتقادات و اعتراضاتی که ما بر آن داریم، تنها پرچمدارِ مقاومت در برابر استیلاجویی و سلطهطلبی دنیای متکبّر و تمامتخواهِ غرب بر جهان اسلام است.
فروکاست جمعیتی شیعیان افغانستان از سوی وزارت خارجه امریکا به پانزده درصد، آب سردی بود که روی دست پیشگامان مدنی مداحی از غرب ریخته شد؛ همانهایی که در انداختن طوق طوع امریکا بر گردن خود مسابقه برگزار کرده بودند و با وقاحت و سبکسری بیلگام، از همه مرزها و موازین ملی و مذهبی عبور کردند.
رئیس بورد تخصصی مشورتی ریاست جمهوری سابق تاکید کرد که آمریکا به دنبال احیای حکومت طالبانی و کمرنگ کردن نقش جمهوری اسلامی ایران در قضایای افغانستان است.
واکنش برخی از هموطنان کمونیست در داخل کشور، تهوع آور و از سر کینه و دشمنی به مهاجرین است نه از سر دلسوزی. مشکلات ها و معضلات مهاجرین فراوان است اما راهش این نیست باید از راه منطق و گفتمان حل و فصل گردد.