متاسفانه صلح با “طالبان قطری” که ظاهرا نماینده طالبان هستند؛ بازی کثیف انحرافی است که با هزینه پولهای گزاف همه را سرگرم خودش کرده و چشم امید بسیاری از اقشار کشور رابه نتایج این نشست ها دوانیده است، در حالیکه معادلات در بخش دیگری از خاک افغانستان و یا جای غیر از قطر مثل پاکستان باید رقم خورد انهم با گروه های اصلی که هیچ اهمیتی برای” طالبان قطری” و نتیجه این نشست قایل نیستند.
امروزه مردم گرسنه تر از گذشته نیستند، بلکه مرفه تراند. اما آنچه شهر کابل را به جولانگاه دزدان و تبهکاران تبدیل کرده، فروپاشی ارزش های سنتی و تهی شدن زندگی از معنا است.
در کجای شریعت ذکر شده که شما مردم عادی، ملکی، غریب کار و بیچاره را که نه سیاست می فهمند و نه از بند و بست های پیش و پشت پرده خبر دارند و فقط به دنبال یک لقمه نان حلال اند، بکشید و آن ها را متهم به همدستی با خارجی ها بکنید؟
انفجار مهیب دیروز دل هر انسانی را به درد میآورد. جنایتی که بیش از بیست راهگذر و دکاندار و زن و کودک را به کام مرگ برد و نزدیک به صد نفر را مجروح کرد.
نیرو های امریکایی که ظاهراً در حال رفتن از افغانستان هستند پایگاه ها و تعمیراتی را که در افغانستان ساخته اند با در نظرداشت اینکه با افغانستان قرار داد امنیتی امضا کرده اند و قرار داد امنیتی دارند، با آنهم پایگاه ها و وسایط خود را تخریب میکنند و باقی وسایط جنگی که خیلی مهم و کارا است آنها را به پاکستانی ها تسلیم میکنند.
حکومت ها، خانواده ها و نخبگان جامعه باید ترویج مدارا را فراموش نکنند تا جهانی را شاهد باشیم که پر از مدارا و همزیستی سالم باشد و خبری از جنگ و جدال و اسلحه و انسان کشی در میان نباشد.