به واقع باور زوال پذیری امریکا اینقدر دور و بعید است یا این انکار از جایی دیگری نشات می گیرد؟ اگر درس تاریخ دوره دبستان و ابتدایی را فراموش نکرده باشیم از شکست امپراطوری های بزرگی مثل روم و ایران چیزهایی یادمان مانده است
تلخ ترین طنز روزگار ما این است که بسیاری از حوزویان و دانشگاهیان ما با ادای روشنفکری در سایهی عکس شخصیتهای ضد شیطانی و استعماری، شیطان میستایند!
یکی از مواردی که طی یک سده اخیر همواره مدنظر متفکران اسلامی بوده، تحقق تمدن معاصر اسلامی است.
در قرن اخیر سه انقلاب مهم در جهان به پیروزی رسید که وجه اشتراک هر سه، نفی سلطه و استعمار بود.
امام خمینی رحمه الله علیه به جهان اسلام عزت داد، نتیجه این عزت ایجاد جبهه پر قدرت و پر نشاط و پر تحرکی است که علیه زورگویان و شروران عالم ایجاد شده است.
در سخنرانی های غرای وعاظ می شنویم/می شنیدیم که براساس آیه شریفه کشتن یک انسان بی گناه برابراست با کشتن همه انسان ها؛ یک وقتی سخنی از امام علی خواندم که گفته بود، روزی فرا رسد که مسلمانان شعار بدهند و غیرمسلمانان به آن عمل کنند.
امام خمینی رهبری بود دینی و کاریزماتیک که نه تنها از متن جامعه و مردم خود برخاسته بود، بلکه به خاطر رفاه، سعادت و دفاع از خواستههای مردمش و برای زنده کردن ارزشهای اسلامی جریان بزرگ فرا ایرانی را رهبری کرد و به ثمر رساند.
جریان فقه سیاسی و کلام اهل سنت در افغانستان به صورت تاریخی به شمال کشور تعلق داشت.
به جاست که در ایام ارتحال امام راحل نگاه دانشمند روشن ضمیر و با درد و درک علامه شهید مبلغ را نسبت به امام و حرکات ضد استعماری وی بدانیم تا باشد که تفاوت روشنفکر امامی و دلالان استعماری بیش از پیش روشن گردد.
ازآغاز بعثت خاتم رسولان تا اکنون احیاکنندگان بزرگی ظهور کردند و هرکدام با توجه به شرایط زمانی ومکانی نقش خودرا ایفانموده راه را برای احیاگری کامل تر نسل آینده بسترسازی کردند. لذا براساس همین سنت فلسفه تاریخ است که امام خمینی نسبت به احیاکنندگان ماقبل خود موفق تر بوده و دایره احیاگریش دامن گستر تر وماندگار تر بود.