ما ویروس «پول» گرفتهایم نه کرونا!
درد آور است که کشور درگیر کرونا است و برخی به فکر جیب خود هستند و میخواهند از درد مردم برای خود برج و بارو بسازند.
سرویس دیدگاه
عطف توجه دنیا!
کشته شدن یک سیاه پوست در آمریکا جهان را به تکان آورد البته روح و نفس این تکان که برعلیه نابرابری هاست قابل ستایش است اما دوگانه نگریستن مردمان دنیا رنج آور و مایوس کننده!
صنعتِ تصفیه
وقتی فاشیسم قومی با خودکامگیِ سیاسی درهم میآمیزد و قدرت را بهدست میگیرد نخستین اقدام آن تصفیهسازی است.
اصل ماجرا در جعل محتوای کتاب درسی چیست؟
نصاب، مُخ و مغز معارف است و معارف، مُخ و مغز تمام داشتهها و فعالیتهای انسانی یک جامعه و بستر ایجاد تمامی تغییرات مثبت و یا منفی. در این هیچ عاقلی نمیتواند تردید کند. اما این مُخ و مغز معارف افغانستان با رنجها و دردهای بسیاری دستبهگریبان است.
شبیه سازی بی پایان
از نظر بودریار مشخصه اصلی جهان کنونی شبیه سازی است. سیستم حاکم در تمام ابعاد از سیاست گرفته تا اقتصاد و زیباشناسی به نقطه صفر خود رسیده است و دیگر امکان تولید را ندارد.
قیامت صغری
گزارشهای رسیده حکایت از آن دارد که جنگ با کرونا در کشور ما و پاکستان به مرحله “تن به تن” رسیده است. کسی نمیتواند از کسی پرستاری کند. کسی نمیتواند کسی را درمان کند. کسی نمیتواند کسی را تجهیز و دفن کند. دیگر باید قبول کنیم که کرونا وضعیتی را بر ما حاکم کرده که میتوان آن قیامت صغری نامید.
برای فضای دادخواهی تلاش نماییم نه برای خلق دشمنی!
اتفاق وحشتناکی است که بیانگر بیپناهی و بیچارکی این ملت و مردم میباشد. اما در راستای رسیدن به رهایی و نجات، برای فضای دادخواهی تلاش نماییم نه برای خلق دشمنی!
قرنها است که میسوزیم!
باتاسف باردیگر دریک رویداد دردناک، چند هم وطن ما، برای بدست آوردن لقمه نانی و نجات فرزندان شان از گرسنگی، جان خود را بگونه سوزناک از دست دادند.
تیز در نیا که کُند بور موشی!
بهتراست با توجه به شرایط تازه و بالا رفتن آمار مرگ و میر و شیوع گسترده کرونا و شبه کرونا؛ یکبار دیگر _ نیازی هم به تازه کردن نیست _ همان مطالب، ویدئوها، تذکرات را ریوو کرده بالا بیاورند تا بار دیگر مردمی که تازه از خواب بیدار شده اند، نحوه کفن و دفن، شرکت نکردن در نماز جنازه یا چگونه برخورد و مراعات با این پدیده را مطالعه کنند تا بیشتر تلفات روحی و جسمی ندهیم.
قضاوت بعد از تامل
بد نیست انگشت خود را به سوی خود ودولت وکشور خود نیز دراز کنیم. چرا به این حال رسیدیم؟ چرا این قدر با فقر دست وپنجه نرم می کنیم که ۱۴ نفر در یک سواری وقاچاقی وارد کشور دیگر می شویم؟