آمریکا از معماران نظام نوینی بود که بر مبنای چندجانبهگرایی کشورهای غربی و نهادگرایی سازمانهایی مانند بانک جهانی، صندوق بینالمللی پول، ناتو و سازمان تجارت جهانی پایهگذاری شد. ولی ترامپ با سیاست «اول آمریکا» کمکها و همکاریهای ایالات متحده با این نهادها را کاهش داد. زیرا معتقد است محدودیتهای غیرضروری برای سیاست خارجی آمریکا پدید میآورند.
چقدر درست گفته اند که ما افغان ها دموکراسی را برای خانه همسایه میخواهیم و خود ما برای حفظ منافع شخصی خود با مستبد ترین ها دهن جوال میگیریم.
خواست مردم افغانستان و جامعه جهانی بدون تردید برقراری آتشبس و ختم فوری جنگ است. مذاکره بدون آتشبس بیمعنی، ظالمانه و بیتوجّهی به جان مردم و زیر پاگذاشتن امنیت و آرامش ملّت است. مسأله آتشبس آزمون خوبی است برای سنجش صداقت طالبان در مذاکرات قطر.
هنوز مشخص نیست که جو بایدن، رئیس جمهور منتخب ایالات متحده امریکا، قرار است پا جای پای دونالد ترامپ گذاشته نیروهای امریکایی را از افغانستان خارج کند یا تعداد اندکی از نیروهای ضد تروریزم را در این کشور نگه دارد.
نام«افغانستان» قدامت تاریخی ندارد و از همین جهت باعث مصادره شدن و حتی واگذاری تمام افتخارات تاریخی، پیشینه هویت فرهنگی و هنری این سرزمین به دیگران شدهاست.
هفته گذشته راهآهن خواف-هرات با پیام ویدئویی رؤسای جمهور افغانستان و ایران افتتاح شد. این خط ریلی که ۲۲۵ کیلومتر طول دارد، ۷۸ کیلومتر آن در ایران و ۱۴۷ کیلومتر آن در افغانستان قرار دارد.
حزب وحدت نوین، به رهبری عباس دالر و با برکت دالرهای فراوان او، اعلام موجودیت کرد.
ثبت هنر میناتوری بنام چندکشور همسایه و درج نشدن نام افغانستان سبب ناراحتی و خشم شماری از کاربران فرهنگی فیسبوکی شده است.
در کشوری و جغرافیایی که هر چیزی و هر کسی سرجایش نباشد، ذلت و ابتذال حتمی است.
اگر از قصهی معارف و چند وزارتخانه دیگر و دزدیهای صدها میلیون دالری آن بگذریم، که کار چند مسئول و سیاستمدار دزد و دو تابعیته بود، از قصهی کندن و خشکاندن نهالهای پسته در بادغیس توسط خود مردم نمیتوان گذشت!