اگر از دیدگاه ارگ ریاست جمهوری، همه خون‌ها با ارزش بودند و از خون شهروندانش استفاده ابزاری نمی‌کرد، شاید اکنون شاهد فاجعه دیروز دانشگاه کابل نبودیم. سخن پایانی این که خون همه مردم افغانستان رنگین است اما دولت از عینک سیاسی، بعضی خون‌ها را کم‌رنگ و بعضی خون‌ها را پر‌رنگ می‌بیند. مسئله این است.
محکوم کردن فاجعه و تاسف خوردن و شمع روشن کردن، دردی را دوا نمی‌کند. باید به حال حکومت وابسته ای که توان و اراده تامین امنیت را ندارد و خون انسان‌ها در آن به اندازه منافع عده ای قلیل نمی ارزد، فکری کرد.
مردم افغانستان بى پناه هستند. یک درصد تروریست و یک درصد دزد، سرنوشت ٩٨ درصد دیگر را با حمایت و اشاره قلدران جهانى و منطقه اى به گروگان گرفته اند.
گروه تروریستی داعش مسئولیت حمله به دانشگاه کابل که در آن ده‌ها نفر کشته و زخمی شدند را به عهده گرفت.
اگر در آن زمان اداره کرزی، پرونده عاشورای ۱۳۹۰خورشیدی را با جدیت پیگیری می‌کرد، امروز ما شاهد ده‌ها حمله دیگر از جمله حادثه امروز دانشگاه کابل نبودیم.
معاون دوم ریاست جمهوری گفت: افزایش حملات تروریستی می‌تواند عامل مستقیم شکست مذاکرات صلح دوحه باشد.
سخنگوی رئیس جمهور در واکنش به حمله مسلحانه امروز به دانشگاه کابل گفت: تروریست ها پس از شکست ننگین در ولایت هلمند، اکنون بر نهادهای علمی حمله می‌کنند.
سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در قطر از گفتگوی ویدئویی اعضای طالبان با سفیر و برخی از مقامات وزارت خارجه سوئیس درباره مذاکرات بین‌الافغانی صلح خبر داد.
مجلس اعلام کرد بیش از دو هفته است که کمیسیون‌های پنجگانه مجلس طی مکاتبات جداگانه خواستار ارائه اسناد وزرای پیشنهادی شده، اما دولت در زمینه همکاری نکرده است.
رئیس جمهور تاکید کرد که خیزش‌های مردمی علیه طالبان باید تقویت شده و به طالبان اجازه ناامن سازی شاهراه‌ها داده نشود.