گرچه دادخواهی و فریاد ضد نسل کشی هزارهها در شرایطی که ماشین قتل عام و انتحار سیستماتیک بیش از هر زمانی حیات فیزیکی، سیاسی و ارزشی این مردم را نشانه رفته است، قابل ستایش و تا حدودی راهگشاست؛ اما هزارهها دچار مشکلاتی اند که همواره بر دادخواهی آنها سایه افکنده مانع رسیدن به هدف شده و میشود.
رهبر حزب جمعیت اسلامی افغانستان با انتقاد از دولت اشرف غنی گفت که با انحصارگرایی و برتریطلبی نمیتوان این کشور را اداره کرد.
رییس مجلس نمایندگان ضمن ابراز نگرانی از وضعیت امنیتی در کشور میگوید که حکومت باید با تغییر پالیسیهای امنیتی و بسیج فراگیر ملی از کشور دفاع کند.
محمد محقق؛ رهبر حزب وحدت مردم افغانستان و مشاور ارشد ریاست جمهوری برای تشکیل جبهه مشترک با عطامحمد نور و عبدالرشید دوستم اعلام آمادگی کرد.
محمدکریم خلیلی؛ رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان میگوید که حکومت باید عاملان «نسلکشی هزارهها» را مشخص کند. به گفته او حوصله مردم به سر رسیده و نباید کار به جایی برسد که «هزارههای صلحطلب، مجبور شوند تن به مبارزه بدهند».
والی سابق بلخ و از فرماندهان سابق جهادی در افغانستان ابراز تمایل کرده است که با روسای «حزب جنبش ملی اسلامی» و «حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان» با تشکیل جبهه مشترک علیه طالبان از این کشور دفاع کند.
رهبر حزب جنبش ملی اسلامی افغانستان میگوید که جنرالان پاکستانی و القاعده برای رهبری جنگ شمال آمدهاند.
ایستادگی در برابر تهاجم سپاه تاریکی ایجاب میکند که شیعیان به وحدت درونی برسند، آگاهی لازم به مردم داده شود و با دیگر جبهههای مقاومت پیوندهای محکم ایجاد گردد.
در چنین محیطی، شک و تردید اولیه من به یک باور قاطع تبدیل شده که امریکا عمدا افغانستان را به میدان جنگ داخلی مهلک تبدیل کرده است.
علیرغمِ این حقیقت تلخ که طی چند روز اخیر حداقل یازده ولسوالی (تاکنون) به تصرف طالبان در آمده است و وضعیتِ کشور رو به بحران و آشفتگی پیش میرود؛ اما مسئولانِ ارشد حکومتی، وزرای دولت، وکلای پارلمان، رهبران احزب، تیکهداران قومی، سران مافیای اقتصادی و … نسبتاً آرام و بیتفاوت به نظر میرسند و گویا حداقل نگرانِ از دست دادن چوکی و منصب و معاش و معیشت خود هم نیستند!