برخی از رهبران سیاسی ما طی ده ماه گذشته، محتاطانه، مبهم و چند پهلو با طالبان برخورد کرده و به لطف و عنایت این گروه چشم دوخته بودند. با برگزاری جرگهٔ امارتی و دعوت نکردن از اینان، آخرین امیدهایشان رنگ باخت و لحن و نشانه های رفتاری شان نیز در حال دگرگون شدن است.
قتل، کوچ اجباری ، غارت اموال ، انجام ندادن امور اداری در ادارات، فارسی ستیزی علنی، تغییر ترکیب جمعیتی و دهها مورد دیگر ، تنها بخشی از عملکرد ظالمانه طالبان است.
“همه‌ی مخالفان باید سر بریده شوند.” این سخن وحشتناک و بهت‌آوری است که امروز، مولوی انصاری هراتی، در تالار لویه‌جرگه گفته است
طالبان روز جمعه صدای منسوب به ملا هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان را منتشر کردند که او گفته است “ما اهل انتخابات نیستیم.”
هنوز مشخص نیست که جماعتی که طالبان جمع کرده اند چه خواهند شنید و چه خواهند گفت، اما نزاع امیر و خلیفه ممکن است در همین جلسات به سرانجام برسد.
طالبان از گردهمایی علما به دنبال چیست؟ سه احتمال وجود دارد …
جرگه ها در تاریخ سیاسی افغانستان – احتمالا به استثنای جرگه های احمدشاه بابا و امان الله خان- همواره نمایشی، فرمایشی و دستوری بوده است.
نشست بزرگ علمای طالبان با تاکید مقامات این گروه بر اطاعت از حکومت آنها و سرکوب مخالفان، آغاز شد.
اینک که چرخه تحولات کاملا بسود فاشیست های نقابدار در گردش است هریک آنان از چهارگوشه جهان برای توجیه و تحکیم حاکمیت جهل و جور در کابل در حال گردهم آمدن هستند.
نشست سفارشی و نمایشی طالبان که قرار است امروز و یا فردا در کابل برگزار شود، نه تنها تأثیر مثبت و مفیدی روی اوضاع افغانستان نمی‌گذارد بلکه مشکلات را بیشتر خواهد کرد.