گزارشهای رسیده حکایت از آن دارد که جنگ با کرونا در کشور ما و پاکستان به مرحله “تن به تن” رسیده است. کسی نمیتواند از کسی پرستاری کند. کسی نمیتواند کسی را درمان کند. کسی نمیتواند کسی را تجهیز و دفن کند. دیگر باید قبول کنیم که کرونا وضعیتی را بر ما حاکم کرده که میتوان آن قیامت صغری نامید.
اتفاق وحشتناکی است که بیانگر بیپناهی و بیچارکی این ملت و مردم میباشد. اما در راستای رسیدن به رهایی و نجات، برای فضای دادخواهی تلاش نماییم نه برای خلق دشمنی!
باتاسف باردیگر دریک رویداد دردناک، چند هم وطن ما، برای بدست آوردن لقمه نانی و نجات فرزندان شان از گرسنگی، جان خود را بگونه سوزناک از دست دادند.
سازمان بهداشت جهانی در تازهترین دستورالعمل خود خواستار استفاده اجباری از ماسک شده است.
وزارت امور خارجه افغانستان میگوید که در هنگام این رویداد سیزده پناهجوی افغان در این موتر بودند که سه تن آنان جان باختند و چهار تن دیگر شان زخمی شدهاند.
تلخ ترین طنز روزگار ما این است که بسیاری از حوزویان و دانشگاهیان ما با ادای روشنفکری در سایهی عکس شخصیتهای ضد شیطانی و استعماری، شیطان میستایند!
در سخنرانی های غرای وعاظ می شنویم/می شنیدیم که براساس آیه شریفه کشتن یک انسان بی گناه برابراست با کشتن همه انسان ها؛ یک وقتی سخنی از امام علی خواندم که گفته بود، روزی فرا رسد که مسلمانان شعار بدهند و غیرمسلمانان به آن عمل کنند.
اسلام و برنامه آن تعلیم همراه با تذکیه تعهد همراه با تعبد توفیق در دنیا و آخرت و عاقبت به خیری است.
در روزهای اخیر دو غائلهی پوچ، برخی اذهان را به خود معطوف داشته است که این توجه و تمرکز، دلیلی جز حماقت و بلاهت ندارد.
اداره آمار افغانستان اعلام کرد که جمعیت کشور به ۳۲ میلیون و ۹۰۰ هزار نفر رسیده است.