سرویس سیاست

افغانستان

آستانه ی تحمل …

حکومت افغانستان باید بفهمد که از نظر سیاسی در آستانه ی گسست و انزوای هولناکی قرارگرفته است. شکست مذاکرات دوحه به معنی پیروزی غنی و تیمش نیست بلکه به معنی تعلیق یک پروسه ی امید و توقف پیشرفت سیاسی است.

افغانستان

بهسود صحنه‌ی جنایت حاکمان و سند رسوایی سران!

پرسش مهمتر این‌که چرا به خاطر فاجعه غمبار بهسود گردهم جمع نشدید؟؛ تا یک تصمیم واحد و سازنده می‌گرفتید و از بیانیه‌های پراکنده، تنش آلود و بدون پشتوانه جلوگیری نموده یک بیانیه‌ای مشترک و با پشتوانه‌ای قدرت جمعی صادر می‌نمودید؟

دوستی با دشمنان و دشمنی با دوستان!

چرا دولت به درۀ مرگ (جلریز) که به مدت دو دهه، گلوگاه و جولانگاهِ راه‌گیری، گردن‌زنی و آدمکشیِ طالبان بوده است، لشکرکشی نمی‌کند؛ ولی به بهسود و قلمرو مقاومت که مطیع و حامی و همکار دولت هستند، لشکرکشی می‌کند و مردم غیزنظامی حامی دولت را به خاک و خون می‌کشد؟!

افغانستان

تداوم و تحکیم هژمونی تاریخی یا تحکیم دولت ملی؟

تداوم بحران چهل ساله نشان داد که تلاش برای حفظ هژمونی تاریخی و سیاسی نتیجه بخش نیست. اندکی از تجربه آفریقای جنوبی بیاموزیم. جهان امروز باهمه کم و کاستی هایش جهان عدالت و کرامت و حقوق برابرانسانی است.