جنگ گرم و عقل سرد

تا این لحظه که جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران وارد هفته پنجم خود شده، صحنه نبرد تا حد قابل توجهی به سود ایران است.

توان موشکی و پهپادی ایران همچنان پابرجاست، تنگه هرمز مسدود است و یمن هم عملیات نظامی خود علیه اسرائیل را آغاز کرده و طبیعتاً کشتیرانی در دریای سرخ و تنگه باب‌المندب، تحت تأثیر ورود یمن به نبردها قرار خواهد گرفت.

تأثیر اختلال تجارت در باب‌المندب و دریای سرخ، فشار مالی و اقتصادی حاکم بر جهان را به شکل قابل ملاحظه‌ای افزایش خواهد داد و متحدان عرب آمریکا در منطقه هم مسیرهای باقیمانده صادرات نفت خود را از دست خواهند داد.

مقاومت عراق و لبنان هم با انتشار ویدئوهای ضبط‌شده توسط پهپادهای انهدامی بسیار ارزان‌قیمت خود (با ارزشی کمتر از یک‌هزار دلار)، تصاویر متعددی از هدف قرار گرفتن تانک‌های مرکاوا و هلیکوپترهای اسرائیلی و آمریکایی را به دنیا نشان دادند؛ رویدادی که علاوه بر به رخ کشیدن موفقیت‌های مقاومت، جلوه‌های مهمی از اقتصاد جنگ را هم به نمایش می‌گذارد.

از آن طرف، آمریکا و اسرائیل حمله به زیرساخت‌های حیاتی در ایران را با حمله به صنایع فولاد و صنایع صلح‌آمیز هسته‌ای آغاز کردند.

حمله آمریکا به زیرساخت‌ها، این انتظار را در افکار عمومی به وجود آورد که ایران هم بلافاصله حملات سنگینی را به زیرساخت‌های دشمن آغاز کند، اما ایران در قدم اول، به جای حمله گسترده به زیرساخت‌های دشمن، پایگاه آمریکا در مرکز عربستان را هدف قرار داد که منجر به انهدام حداقل سه هواپیمای سوخت‌رسان و یک هواپیمای آواکس شد و در قدم بعد، به محل تجمع نیروهای نظامی آمریکا در کویت و دبی و نیز چند قایق حمل نیروی آمریکایی در سواحل امارات متحده عربی حمله کرد.
بر اساس آنچه منابع آمریکایی منتشر کرده‌اند، ده‌ها نظامی آمریکایی در این حملات آسیب دیده‌اند.

ممکن است این پرسش پیش بیاید که چرا ایران، حمله به زیرساخت را با حمله به زیرساخت پاسخ نداده است؟

شهید ابومهدی المهندس جمله‌ای دارد که می‌گوید: «پیروزی در صحنه نبرد، به جنگ گرم و عقل سرد نیاز دارد.»

معنای این سخن این است که در یک درگیری تمام‌عیار، نباید احساسی جنگید، بلکه باید هدفمند و عاقلانه نبرد کرد.
کسی که با احساس خود می‌جنگد، ضربه‌پذیرتر است.

تا این لحظه، طراحی و دمیدن بر گرمای جنگ توسط ایران، کاملاً بر اساس عقل سرد بوده است.
همه طراحی‌ها، از نحوه ورود متحدین ایران به درگیری‌ها تا کیفیت ورود آن‌ها و ابزار و ادوات مورد استفاده‌ در جنگ و زمان استفاده از هریک، حساب‌شده انجام گرفته و هیچ‌یک احساسی نبوده است.

مسدود شدن تنگه هرمز و دادن اجازه عبور به کشتی‌های غیرمرتبط با دشمن، اعلام تخلیه مناطق مختلف، انتخاب مقاصد حملات، انتخاب ابزار حمله، تسخیر خیابان‌ها توسط مردم و همه آنچه که تا کنون به پایداری ایران کمک کرده، نتیجه عملکردهای عقلانی بوده و هرجا هم که آسیبی وارد شده، نشانه‌های عملکرد احساسی در آن قابل مشاهده است.

دشمن با حمله به زیرساخت‌ها، مجوز انهدام زیرساخت‌های خود را صادر کرده، اما آن زیرساخت‌ها فرار نمی‌کنند و هر زمان که ایران اراده کند، می‌تواند آن‌ها را هدف قرار دهد؛ در حالی که نیروها و تجهیزات آمریکایی قادر به جابه‌جایی هستند.
آمریکا در صدد آمادگی برای ورود به درگیری زمینی است. آسیب زدن به آن‌ها در مبدأ و پیش از اقدام به ورود، یکی از بهترین گزینه‌هاست و از این رو، حملات روز گذشته منطقی‌ترین کاری بوده که ایران می‌توانسته انجام دهد.

یقیناً ضربات نظامی ایران، زیرساخت‌های مرتبط با منافع آمریکا و اسرائیل را در هم خواهد شکست، اما اولویت‌بندی اهداف در جنگ گرم، از نشانه‌های عقل سرد است.

سید احمد موسوی مبلغ