مذاکره شکست خورد/ معادله تغییر نکرد

مذاکرات ایران با آمریکا به نتیجه نرسید و تیم‌های مذاکره‌کننده، اسلام‌آباد را ترک کردند. آنچه در پاکستان گذشت، برای طرف ایرانی بیش از آن‌که مذاکره باشد، «مطالبه» بود؛ مطالبه‌ی آنچه حق طبیعی یک کشور پیروز در جنگ است.

شرایط نه در میدان جنگ و نه در حوزه‌ی اقتصاد به گونه‌ای نیست که ایران نیازمند توافق باشد. تداوم جنگ، تلاطم بازارهای مالی جهان و کمبود انرژی را در پی خواهد داشت و همین مسئله، دیر یا زود، طرف آمریکایی را ناچار به پذیرش مطالبات ایران خواهد کرد.

طبیعتاً ایران برای رسیدن به حقوق خود عجله‌ای ندارد. در صحنه‌ی نبرد، دست ایران بالاست و حمایت عمومی مردم از تحقق مطالبات تیم مذاکره کننده در جریان است. مردم همچنان خیابان ها را در تسخیر خود دارند و تداوم جنگ را بهتر از یک نتیجه بد در مذاکرات می‌دانند، بنابراین منطقی‌تر آن است که ایران همچنان بر تحمیل خواسته‌های خود پافشاری کند.

طبیعی است که آمریکا نخواهد به‌آسانی به خواسته‌های ایران تن بدهد. آمریکا تلاش دارد آنچه را که در میدان نبرد نتوانسته به دست آورد، بر سر میز مذاکره کسب کند. اما مشارکت آمریکا در کنترل تنگه هرمز و محدودسازی حق غنی‌سازی اورانیوم، چیزی نیست که در شرایط کنونی مورد پذیرش ایران باشد.

اگر آمریکا به مذاکرات قبلی خیانت نمی‌کرد، شاید می‌توانست آسان‌تر خواسته‌های خود را تحمیل کند؛ اما اکنون که شرایط تغییر کرده، سطح مطالبات ایران نیز متفاوت شده و آمریکا ناچار است در نهایت به این خواسته‌ها تن دهد.

آمریکا اکنون این فرصت را دارد که آتش‌بس کنونی را بدون توافق با ایران ادامه دهد تا خود و شرکایش آسیب کمتری ببینند. اما آغاز دوباره‌ی جنگ، تغییری در وضعیت ایران ایجاد نخواهد کرد.

پایگاه‌های آمریکا و نیز اسرائیل همچنان در تیررس ایران خواهند بود و تنگه هرمز نیز همچنان بسته خواهد ماند؛ وضعیتی که تأمین‌کننده‌ی منافع آمریکا نخواهد بود.

سید احمد موسوی مبلغ